*-*

Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013

Τι λένε μετεωρολόγοι, μερομήνια και ορνιθολόγοι, για τον φετινό χειμώνα


KAIROSΔιφορούμενες είναι οι απόψεις για τον καιρό που θα κάνει το χειμώνα στην Ελλάδα. Από τη μια πλευρά οι επιστήμονες μιλούν για έναν ζεστό και ξηρό χειμώνα με λίγες βροχές και από την άλλοι οι… λαϊκοί μετεωρολόγοι μιλούν για ένα βαρύ και πρόωρο χειμώνα.
Ειδικά αυτή την εποχή, με την έλευση του φθινοπώρου, τα καιρικά … σενάρια δίνουν και παίρνουν με τους λαϊκούς μετεωρολόγους να ερμηνεύουν τα «ημερομήνια», τους ορνιθολόγους να παρατηρούν την έλευση των πουλιών και τους επιστήμονες να δίνουν τις δικές τους προβλέψεις χρησιμοποιώντας στοιχεία από προγνωστικά μοντέλα μακροπρόθεσμης πρόβλεψης.
Ήπιος και ξηρός χειμώνας λένε οι επιστήμονες
Για έναν σχετικά ήπιο χειμώνα, χωρίς παρατεταμένα διαστήματα με κρύο, κάνει λόγο ο διδάκτωρ Μετεωρολογίας του Κέντρου Μετεωρολογικών Εφαρμογών ΕΛΓΑ Μιχάλης Σιούτας.
«Φυσικά, οι προβλέψεις που γίνονται και αφορούν τους επόμενους δύο μήνες, δεν έχουν την ακρίβεια των καθημερινών προβλέψεων» ξεκαθαρίζει, μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, ο κ. Σιούτας. Πάντως, από τα μέχρι τώρα στοιχεία από διεθνή ερευνητικά κέντρα που συλλέγουν και αξιοποιούν οι Έλληνες επιστήμονες, προκύπτει ότι τον Οκτώβριο η θερμοκρασία αναμένεται να κινηθεί στα κανονικά για την εποχή επίπεδα και ίσως λίγο πιο πάνω. «Ίσως να είναι πιο ζεστός αλλά σχετικά ξηρός, με λιγότερες δηλαδή βροχές» λέει ο κ. Σιούτας.
Για τον Νοέμβριο, η θερμοκρασία αναμένεται να κυμανθεί λίγο κάτω από τα κανονικά, με αυξημένες βροχοπτώσεις και χαμηλότερη θερμοκρασία από τον μέσο όρο.
«Τα τωρινά, λοιπόν, στοιχεία δείχνουν ότι δεν θα έχουμε βαρυχειμωνιά χωρίς, ωστόσο, αυτό να σημαίνει δεν θα έχουμε διακυμάνσεις στη θερμοκρασία» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Βαρύ και πρόωρο χειμώνα «βλέπουν» τα ημερομήνια
Αντίθετα, τα «ημερομήνια» της λαϊκής μετεωρολογίας προμηνύουν έναν βαρύ και πρόωρο χειμώνα, αντλώντας δεδομένα από τον καιρό του Αυγούστου. Συγκεκριμένα, άνθρωποι κυρίως της υπαίθρου, προκειμένου να κάνουν τις προγνώσεις τους, παρατηρούν τον καιρό από την 1η έως και την 12η Αυγούστου, ενώ άλλοι ξεκινούν από τις 14 έως και τις 25 Αυγούστου, προσέχοντας τις καιρικές συνθήκες ολόκληρου του εικοσιτετράωρου. Παρατηρούν, δηλαδή, για 12 μέρες τις καιρικές συνθήκες και προβλέπουν τον καιρό για τους επόμενους 12 μήνες.
Αργεί προς το παρόν ο χειμώνας λένε οι… ορνιθολόγοι
«Γλάροι στη στεριά, φουρτούνα στο πέλαγος» πιστεύουν, από την άλλη, οι κάτοικοι σχεδόν όλων των νησιών, που θεωρούν ότι τα τα πουλιά μπορεί να προδηλώνουν τα καιρικά φαινόμενα.
Σύμφωνα, άλλωστε, με τον βιολόγο, συνεργάτη της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρίας Γρηγόρη Τσούνη, τα πουλιά, κατά την αρχαιότητα, ήταν οι εντολοδόχοι και οι ερμηνευτές των θείων βουλών, καθώς είχαν την ιδιότητα να βρίσκονται πιο ψηλά από τους ανθρώπους – κοντά στους θεούς.
«Με τις κινήσεις των πουλιών μπορούμε να καταλάβουμε τις άμεσες καιρικές μεταβολές, όχι φυσικά να προβλέψουμε τις συνθήκες του επόμενου μήνα» διευκρινίζει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο κ.Τσούνης.
«Για παράδειγμα, αν δούμε πουλιά όπως βαρβακίνες, να “κατεβαίνουν” από τη Βόρεια Ευρώπη προς τα κάτω, καταλαβαίνουμε ότι ο καιρός είναι ψυχρός.
Ο κοκκινολαίμης, που τον ακούμε να κελαηδάει ακόμα και μέσα σε αστικές νησίδες πρασίνου, όταν αρχίζει να προσεγγίζει τον άνθρωπο προκειμένου να βρει τροφή, ξέρουμε ότι κάτι αλλάζει στον καιρό. Πάντως, μέχρι στιγμής, δεν έχω δει κοκκινολαίμηδες να μας πλησιάζουν άρα ο χειμώνας ακόμα… αργεί» εξηγεί ο κ.Τσούνης.
Και για όσους έχουν την ατυχία να βρεθούν απροετοίμαστοι στη… βροχή, ο κ. Τσούνης συμβουλεύει να κοιτούν απλώς τα πουλιά, τα οποία, όταν ετοιμάζεται να βρέξει, επιλέγουν να μην πετάνε ψηλά λόγω του χαμηλού βαρομετρικού!
 [otyposnews.gr]
από

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Χαλβάς σπιτικός - Μία συνταγή της Αρκαδίας



Υλικά
1 φλιτζάνι τσαγιού
ελαιόλαδο
2 φλιτζάνια τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι

3 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη

4 φλιτζάνια τσαγιού νερό

1 φλιτζάνι τσαγιού μαύρη σταφίδα

1 κουταλιά σούπας κανέλα
1 φλιτζάνι τσαγιού καρύδια κοπανισμένα
ΕκτέλεσηΣε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και, όταν κάψει, ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα συνεχώς μέχρι να 'καβουρντιστεί'. Προσθέτουμε την κανέλα και, χαμηλώνοντας τη φωτιά, ρίχνουμε το νερό, στο οποίο προηγουμένως έχουμε διαλύσει τη ζάχαρη. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα χωρίς διακοπή, έως ότου ο χαλβάς ξεκολλήσει τελείως από την κατσαρόλα και δεν έχει καθόλου υγρασία. Λίγο πριν τον βγάλουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε τη σταφίδα. Τον βάζουμε σε φορμάκια και τον σερβίρουμε πασπαλισμένο με ζάχαρη, κανέλα και κοπανισμένα καρύδια.
Πηγή συνταγής: το βιβλίο 'Παραδοσιακές Συνταγές της Αρκαδίας' της Θηρεσίας Κοντογιάννη, 2η έκδοση, Εκδόσεις 'Μαϊνάς', 1999
άπό

ΓΑΣΤΡΑ. ΕΝΑΣ ΦΟΡΗΤΟΣ ΦΟΥΡΝΟΣ.

Η γάστρα ήταν ένα απαραίτητο σκεύος της υπαίθριας ζωής. Πολύ λίγες
οικογένειες διέθεταν μόνιμους φούρνους στα ορεινά χωριά. Για να ψήσουν ψωμί ή φαγητό του φούρνου, έπρεπε να βρουν άλλο τρόπο. Η λύση ήταν ένας φορητός και γρήγορος φούρνος. Αυτό ήταν η γάστρα.

Η γάστρα αποτελείτο από μια ημισφαιρική χονδρή λαμαρίνα, που στο πάνω μέρος είχε μια λαβή για να μπορούν να τη σηκώνουν με το «ξυθάλι». Χαμηλότερα από τη λαβή είχε ένα μεταλλικό στεφάνι για να κρατάει τις ζεστές στάχτες και τ' αναμμένα κάρβουνα. Στη «γωνιά», η οποία αποτελείτο από «σίμαλες» πλάκες για να κρατούν την θέρμανση, άναβαν δυνατή φωτιά από λεπτά ξύλα για να κάνουν γρήγορη και δυνατή φλόγα και να δημιουργούν κάρβουνα πολύ γρήγορα.
Πάνω σε αυτήν τη φοβερή φωτιά τοποθετούσαν τη γάστρα, η οποία γινόταν κατακόκκινη από τη δυνατή φλόγα. Όταν η φωτιά κατέπαυε, οι νοικοκυρές καθάριζαν τη γωνιά, έβαζαν το στρογγυλό ταψί με το ψωμί ή το φαγητό, μετά τη γάστρα και ύστερα τα κάρβουνα και τις ζεστές στάχτες πάνω και γύρω στη γάστρα και εσφράγιζε το φορητό φούρνο.


Σε δύο η τρεις ώρες το φαγητό ή το ψωμί ήταν έτοιμο.
Η γάστρα ήταν ένας πρωτόγονος φορητός φούρνος. Τον έπαιρνες μαζί σου, τον φόρτωνες στο γαϊδουράκι ή στο μουλάρι μαζί με τα πενιχρά τρόφιμα και με το πιτσιρίκι κάπου-κάπου. Έτσι μπορούσες να ψήσεις ψωμί (απαραίτητο), πίτες κρέας, μπακλαβά και άλλα.

Η γάστρα μαζί με την πυροστιά , το ξυθάλι, ένα κακάβι με το καπάκι για πιάτο, ήταν τα βασικά σκεύη της υπαίθριας κουζίνας.


Περιττό να πούμε ότι το φαγητό είχε υπέροχη γεύση, γιατί η γάστρα εσφράγιζε καλά και κρατούσε μέσα τα υγρά και έψηνε πολύ σιγά.
Άλλα σκεύη της χωριάτικης μαγειρικής ήταν το τηγάνι, το ταψί (στρογγυλό), η χουλιάρα (κουτάλα), ο τέτζερης, ο μαστραπάς και άλλα. Καλή Όρεξη!...

πηγή

Το λίχνισμα... όπως τα παλιά χρόνια