*-*

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Ο ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ

Συνεχίζονται οι μεταφυτεύσεις των φθινοπωρινών λαχανικών όπως  λάχανο, κόκκινο λάχανο, κουνουπίδι, πράσινο μπρόκολο, μαύρο μπρόκολο, κρεμμύδι από κοκκάρι, πράσο, μαρούλι, κουκιά  κ.λ.π.  Καλό είναι να χρησιμοποιούμε πολλή κοπριά και να είμαστε προσεκτικοί στα «λιπάσματα» που χρησιμοποιούμε.     
         
Οι καλλιεργητές με πείρα, γνωρίζουν ότι από τις 11 Νοεμβρίου («του Αγίου Μηνά») εδώ στην Ελλάδα περιμένουμε ψυχρούς ανέμους. Για καλό και για κακό προστατεύουμε τα λαχανικά μην τυχόν και τα κάψει η απότομη αλλαγή καιρού.
Στα λάχανα, κουνουπίδια προσέχομε την κάμπια σκονίζοντας με σκόνη μαλαθείο που είναι και εύκολο στην εφαρμογή
Σπέρνουμε σπανάκι, σέσκουλο, πατζάρι, ραδίκια, αντίδια, μαϊντανό, άνιθο, σέλινο, καρότο κ.λ.π. αν ο καιρός το επιτρέπει και δεν είναι βροχερός.   
http://users.sch.gr/

4 σχόλια:

  1. Καλώς σας βρήκα...Χαίρομαι που υπάρχει ένα τέτοιο blog...Σας περιμένω και στο δικό μου να επικοινωνούμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για την δουλειά που κάνετε. Μια παρατήρηση, το μαλαθείο που λέτε να σκονίσουμε τα λαχανικά μας, είναι από τα πολύ επικίνδυνα δηλητήρια που κυκλοφορούν στην αγορά. Ἐνα ψάξιμο στο διαδίκτυο θα σας δώσει αρκετές πληροφορίες για την τοξικότητα του.. Αν θέλετε βιολογικό τρόπο αντιμετώπισης, πρέπει πρώτα να δούμε το πρόβλημα και μετά να δράσουμε. Αν δείτε κάμπιες για παράδειγμα ή άλλα έντομα, ένα δυνατό αφέψημα αψιθιάς μπορεί να τα εξολοθρεύσει.
    Καλή συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχεις δίκιο, καλλίτερα τα φυσικά μέσα. Πρέπει να το διαδώσουμε και να μάθουμε όλοι ποια είναι . Ότι ξέρει κανείς μπορεί να το πεί να μάθουμε . Οι γεωπόνοι γράφουν για φυτοφάρμακα και εμείς τά αναδημοσιεύουμε. Ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Χαλβάς σπιτικός - Μία συνταγή της Αρκαδίας



Υλικά
1 φλιτζάνι τσαγιού
ελαιόλαδο
2 φλιτζάνια τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι

3 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη

4 φλιτζάνια τσαγιού νερό

1 φλιτζάνι τσαγιού μαύρη σταφίδα

1 κουταλιά σούπας κανέλα
1 φλιτζάνι τσαγιού καρύδια κοπανισμένα
ΕκτέλεσηΣε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και, όταν κάψει, ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα συνεχώς μέχρι να 'καβουρντιστεί'. Προσθέτουμε την κανέλα και, χαμηλώνοντας τη φωτιά, ρίχνουμε το νερό, στο οποίο προηγουμένως έχουμε διαλύσει τη ζάχαρη. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα χωρίς διακοπή, έως ότου ο χαλβάς ξεκολλήσει τελείως από την κατσαρόλα και δεν έχει καθόλου υγρασία. Λίγο πριν τον βγάλουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε τη σταφίδα. Τον βάζουμε σε φορμάκια και τον σερβίρουμε πασπαλισμένο με ζάχαρη, κανέλα και κοπανισμένα καρύδια.
Πηγή συνταγής: το βιβλίο 'Παραδοσιακές Συνταγές της Αρκαδίας' της Θηρεσίας Κοντογιάννη, 2η έκδοση, Εκδόσεις 'Μαϊνάς', 1999
άπό

ΓΑΣΤΡΑ. ΕΝΑΣ ΦΟΡΗΤΟΣ ΦΟΥΡΝΟΣ.

Η γάστρα ήταν ένα απαραίτητο σκεύος της υπαίθριας ζωής. Πολύ λίγες
οικογένειες διέθεταν μόνιμους φούρνους στα ορεινά χωριά. Για να ψήσουν ψωμί ή φαγητό του φούρνου, έπρεπε να βρουν άλλο τρόπο. Η λύση ήταν ένας φορητός και γρήγορος φούρνος. Αυτό ήταν η γάστρα.

Η γάστρα αποτελείτο από μια ημισφαιρική χονδρή λαμαρίνα, που στο πάνω μέρος είχε μια λαβή για να μπορούν να τη σηκώνουν με το «ξυθάλι». Χαμηλότερα από τη λαβή είχε ένα μεταλλικό στεφάνι για να κρατάει τις ζεστές στάχτες και τ' αναμμένα κάρβουνα. Στη «γωνιά», η οποία αποτελείτο από «σίμαλες» πλάκες για να κρατούν την θέρμανση, άναβαν δυνατή φωτιά από λεπτά ξύλα για να κάνουν γρήγορη και δυνατή φλόγα και να δημιουργούν κάρβουνα πολύ γρήγορα.
Πάνω σε αυτήν τη φοβερή φωτιά τοποθετούσαν τη γάστρα, η οποία γινόταν κατακόκκινη από τη δυνατή φλόγα. Όταν η φωτιά κατέπαυε, οι νοικοκυρές καθάριζαν τη γωνιά, έβαζαν το στρογγυλό ταψί με το ψωμί ή το φαγητό, μετά τη γάστρα και ύστερα τα κάρβουνα και τις ζεστές στάχτες πάνω και γύρω στη γάστρα και εσφράγιζε το φορητό φούρνο.

Σε δύο η τρεις ώρες το φαγητό ή το ψωμί ήταν έτοιμο.
Η γάστρα ήταν ένας πρωτόγονος φορητός φούρνος. Τον έπαιρνες μαζί σου, τον φόρτωνες στο γαϊδουράκι ή στο μουλάρι μαζί με τα πενιχρά τρόφιμα και με το πιτσιρίκι κάπου-κάπου. Έτσι μπορούσες να ψήσεις ψωμί (απαραίτητο), πίτες κρέας, μπακλαβά και άλλα.

Η γάστρα μαζί με την πυροστιά , το ξυθάλι, ένα κακάβι με το καπάκι για πιάτο, ήταν τα βασικά σκεύη της υπαίθριας κουζίνας.
κεραμικός μαστραπάς
Περιττό να πούμε ότι το φαγητό είχε υπέροχη γεύση, γιατί η γάστρα εσφράγιζε καλά και κρατούσε μέσα τα υγρά και έψηνε πολύ σιγά.
Άλλα σκεύη της χωριάτικης μαγειρικής ήταν το τηγάνι, το ταψί (στρογγυλό), η χουλιάρα (κουτάλα), ο τέτζερης, ο μαστραπάς και άλλα. Καλή Όρεξη!...

πηγή

Το λίχνισμα... όπως τα παλιά χρόνια