*-*

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Λαογραφικά η πρόγνωση καιρού

-"Αμα τό καλοκαίρι υπάρχουν πολλές σφήκες, θά έχουμε βαρύ χειμώνα.

-Τις 12 πρώτες ήμερες τού Αύγούστου έξετάζουν τά ήμερομήνια. Ή κάθε μία ήμέρα άντιπροσωπεύει καί ένα μήνα. ’Έτσι ή πρώτη Αύγούστου φανερώνει τον καιρό πού θά έχουμε τον Αύγουστο, ή δεύτερη τό Σεπτέμβριο κ.λπ.

-'Άμα τό πρωί ή γή σκεπάζεται μέ στρώμα πάχνης καί σύννεφα μπαίνουν μπροστά στον ήλιο τήν ώρα πού ανατέλλει, ό καιρός θά χαλάση.

-'Όταν ό μπούφος σκούζη τή νύχτα σέ ζερβό (άνήλιο) μέρος, ό καιρός θά χειροτερέψη. Άν σκούζη σέ προσηλιακό, ό καιρός θά βελτιωθή.

-'Όταν ο κόκκορας λαλή άποβραδίς στο κοττέτσι, ό καιρός θ’ άλλάξη. "Άν εϊναι καλός, θά πιάση, άν βρέχη, θά κρατήση.

-Άν τό χειμώνα τά πουλιά (σπουργίτες - καλογιάννοι) στρώνουν στη γή, θά πιάση χιόνι.

-'Όταν βλέπουν σε ώρισμένα σημεία του ορίζοντα άντάρα (ομίχλη), λένε ότι θά βρέξη ή 0ά χιονίση, άνάλογα μέ τήν έποχή.

-"Άν το βράδυ, πού γυρίζουν τα κοπάδια άπ’ τή βοσκή στο μαντρί, βοσκοΰν γύρω άπ’ αύτο μέ όρεξη καί δε θέλουν νά μπουν μέσα, ό καιρός θά χαλάση.

-Όταν βλέπουν τις άπογευματινές ώρες νά πέφτουν στή γη πολλά καλιακούδια, λένε ότι θά πιάση χιόνι.

-'Όταν οί μέλισσες συγκεντρώνωνται στις κυψέλες, θά βρέξη.

-'Όταν πάλι τά μυρμήγκια σταματούν τις άδιάκοπες καί ατέλειωτες ερ­γασίες των καί μαζεύονται στις φωλιές των, θά ξεσπάση κακοκαιρία.

-"Αμα τινάζωνται τά ζώα, θά βρέξη.

-"Αμα βουίζη το ποτάμι πρός το Βορρά, θά χειμάση. "Αν βουίζη προς το Νότο, θά κάμη ξέρα.

-'Όταν ή γάτα νίβεται προς το Νότο, βρέχει, άν πρός τό Βορρά, κάμνει ξέρα.

-"Αμα τά έλατα έχουν πολλά «στροφύλλια», βαρύ χειμώνα θά έχουμε.

-Στο δυτικό μέρος τού χωριού, στο βράχο τής «Τσούκας», όταν άκούγεται μιά χαρακτηριστική βοή, πού προέρχεται άπ’ τή σύγκρουση τών άνέμων, λένε ότι ό καιρός θά χαλάση.

-"Αμα φυσάη δυνατός άέρας, λένε ότι θά φέρη κακοκαιρία.

-’Άν ή τσικλητήρα (δρυοκολάπτης) σκούζη τό χειμώνα, ό καιρός θά χειροτερέψη.

'Αν ή άλεπού γαυγίζη τό χειμώνα σά σκυλί, ό καιρός θά χαλάση.

-"Αμα κάμνη ζέστη μερικές ήμέρες τό χειμώνα, λένε ότι θά έπακολουθήση κακοκαιρία.

-'Όταν είναι όρθιο τό φεγγάρι, ό καραβοκύρης θά ’ναι δίπλα, δέ βρέχει. 'Άμα είναι δίπλα τό φεγγάρι, ό καραβοκύρης θά ’ναι όρθιος, θά έχουμε άσχημο καιρό.

-'Όταν τό φεγγάρι εχη κύκλο, θά βρέξη.

-"Αμα ο ήλιος βασιλέψη σέ ξάστερο μέρος, ή επομένη ημέρα θά ’ναι καλή.
Πηγή: Ηλία Κ. Σαμαρά, Λαογραφικά τού Κλειστού Ευρυτανίας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Χαλβάς σπιτικός - Μία συνταγή της Αρκαδίας



Υλικά
1 φλιτζάνι τσαγιού
ελαιόλαδο
2 φλιτζάνια τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι

3 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη

4 φλιτζάνια τσαγιού νερό

1 φλιτζάνι τσαγιού μαύρη σταφίδα

1 κουταλιά σούπας κανέλα
1 φλιτζάνι τσαγιού καρύδια κοπανισμένα
ΕκτέλεσηΣε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και, όταν κάψει, ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα συνεχώς μέχρι να 'καβουρντιστεί'. Προσθέτουμε την κανέλα και, χαμηλώνοντας τη φωτιά, ρίχνουμε το νερό, στο οποίο προηγουμένως έχουμε διαλύσει τη ζάχαρη. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα χωρίς διακοπή, έως ότου ο χαλβάς ξεκολλήσει τελείως από την κατσαρόλα και δεν έχει καθόλου υγρασία. Λίγο πριν τον βγάλουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε τη σταφίδα. Τον βάζουμε σε φορμάκια και τον σερβίρουμε πασπαλισμένο με ζάχαρη, κανέλα και κοπανισμένα καρύδια.
Πηγή συνταγής: το βιβλίο 'Παραδοσιακές Συνταγές της Αρκαδίας' της Θηρεσίας Κοντογιάννη, 2η έκδοση, Εκδόσεις 'Μαϊνάς', 1999
άπό

ΓΑΣΤΡΑ. ΕΝΑΣ ΦΟΡΗΤΟΣ ΦΟΥΡΝΟΣ.

Η γάστρα ήταν ένα απαραίτητο σκεύος της υπαίθριας ζωής. Πολύ λίγες
οικογένειες διέθεταν μόνιμους φούρνους στα ορεινά χωριά. Για να ψήσουν ψωμί ή φαγητό του φούρνου, έπρεπε να βρουν άλλο τρόπο. Η λύση ήταν ένας φορητός και γρήγορος φούρνος. Αυτό ήταν η γάστρα.

Η γάστρα αποτελείτο από μια ημισφαιρική χονδρή λαμαρίνα, που στο πάνω μέρος είχε μια λαβή για να μπορούν να τη σηκώνουν με το «ξυθάλι». Χαμηλότερα από τη λαβή είχε ένα μεταλλικό στεφάνι για να κρατάει τις ζεστές στάχτες και τ' αναμμένα κάρβουνα. Στη «γωνιά», η οποία αποτελείτο από «σίμαλες» πλάκες για να κρατούν την θέρμανση, άναβαν δυνατή φωτιά από λεπτά ξύλα για να κάνουν γρήγορη και δυνατή φλόγα και να δημιουργούν κάρβουνα πολύ γρήγορα.
Πάνω σε αυτήν τη φοβερή φωτιά τοποθετούσαν τη γάστρα, η οποία γινόταν κατακόκκινη από τη δυνατή φλόγα. Όταν η φωτιά κατέπαυε, οι νοικοκυρές καθάριζαν τη γωνιά, έβαζαν το στρογγυλό ταψί με το ψωμί ή το φαγητό, μετά τη γάστρα και ύστερα τα κάρβουνα και τις ζεστές στάχτες πάνω και γύρω στη γάστρα και εσφράγιζε το φορητό φούρνο.

Σε δύο η τρεις ώρες το φαγητό ή το ψωμί ήταν έτοιμο.
Η γάστρα ήταν ένας πρωτόγονος φορητός φούρνος. Τον έπαιρνες μαζί σου, τον φόρτωνες στο γαϊδουράκι ή στο μουλάρι μαζί με τα πενιχρά τρόφιμα και με το πιτσιρίκι κάπου-κάπου. Έτσι μπορούσες να ψήσεις ψωμί (απαραίτητο), πίτες κρέας, μπακλαβά και άλλα.

Η γάστρα μαζί με την πυροστιά , το ξυθάλι, ένα κακάβι με το καπάκι για πιάτο, ήταν τα βασικά σκεύη της υπαίθριας κουζίνας.
κεραμικός μαστραπάς
Περιττό να πούμε ότι το φαγητό είχε υπέροχη γεύση, γιατί η γάστρα εσφράγιζε καλά και κρατούσε μέσα τα υγρά και έψηνε πολύ σιγά.
Άλλα σκεύη της χωριάτικης μαγειρικής ήταν το τηγάνι, το ταψί (στρογγυλό), η χουλιάρα (κουτάλα), ο τέτζερης, ο μαστραπάς και άλλα. Καλή Όρεξη!...

πηγή

Το λίχνισμα... όπως τα παλιά χρόνια