*-*

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Κουραμπιέδες καί Μελομακάρονα

Για τη ζύμη 1 κούπα λάδι 1 κούπα ζάχαρη 1 κούπα χυμό πορτοκάλι 1 κουταλάκι κανέλα 1/4 κουταλάκι γαρύφαλο 1 κουταλάκι σόδα χυμό από μισό λεμόνι 1 φακελάκι (3 κουταλάκια) μπέικιν πάουντερ 6 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις Για το σιρόπι 2 κούπες νερό 2 κούπες ζάχαρη 1/2 κούπα μέλι 1 κουταλιά λεμόνι 1 ξύλο κανέλα 1 φλούδα πορτοκάλι Για το γαρνίρισμα 1 κούπα ψιλοκομμένα καρύδια Εκτέλεση Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το λάδι και τη ζάχαρη και το χυμό πορτοκάλι, την κανέλα και το γαρύφαλο μέχρι να διαλυθεί καλά η ζάχαρη. Λιώνουμε τη σόδα με το χυμό λεμόνι και το προσθέτουμε στο μείγμα. Κοσκινίζουμε το αλεύρι και το προσθέτουμε σιγά σιγά στο μείγμα με το μπέικιν πάουντερ μέχρι να ομογενοποιηθούν όλα τα υλικά και η ζύμη μας να πλάθεται και να μη κολάει στα χέρια μας. Πλάθουμε μικρούς κυλίνδους και με ένα πιρούνι τρυπάμε κατά μήκος το μελομακάρονο. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 25 λεπτά. Σιρόπι Σε μια κατσαρολίτσα βράζουμε για 10 λεπτά το νερό με τη ζάχαρη, τη κανέλα, τη φλούδα πορτοκαλιού και το μέλι. Αφαιρούμε το σιρόπι απο τη φωτιά και προσθέτουμε το χυμό λεμόνι. Βάζουμε τα ζεστά μελομακάρονα στο κρύο σιρόπι. Τα βάζουμε να μουσκέψουν με το σιρόπι στη πάνω και στη κάτω μεριά! Γαρνίρουμε με ψιλοκομένο καρύδι!

???????????????? ??????????????????????: http://www.enter2life.gr/wp/4677-paradosiaka-melomakarona-tis-mamas.html

Μελομακάρονα συνταγή παραδοσιακή της Μαμάς

Υλικά 
3 φλιτζ. ελαιόλαδο
¼ φλιτζ. ζάχαρη
½ φλιτζ. χυμό πορτοκάλι ή ρακή
½ φλυτζ. κονιάκ
1 κουτ.γλυκού κοφτό σόδα
2 κουτ.γλυκού baking powder
1 κουτ.σούπας κανελογαρύφαλλα (περίπου, όσο πάρει)
9 φλιτζ. αλεύρι
καρυδόψιχα ψιλοκομμένη για πασπάλισμα 

Για το σιρόπι:

1½ ποτήρι νερό
1½ ποτήρι ζάχαρη
1½ ποτήρι μέλι

Εκτέλεση

  1. Κοσκινίζουμε το αλεύρι και προσθέτουμε το baking powder.
  2. Σ’ ένα μπολ βάζουμε το λάδι και τη ζάχαρη και ανακατεύουμε με το χέρι ή με σύρμα.
  3. Μέσα στο χυμό πορτοκαλιού βάζουμε τη σόδα και ανακατεύουμε γρήγορα με ένα κουταλάκι, μέχρι να φουσκώσει η σόδα. ΠΡΟΣΟΧΗ, η σόδα θα φουσκώσει ξαφνικά και θα ξεχειλίσει από το φλιτζάνι, γι’ αυτό κάντε τη διαδικασία πάνω από το μπολ, ώστε να χυθεί μέσα στο μείγμα.
  4. Προσθέτουμε το κονιάκ ή τη ρακή και τα κανελογαρύφαλλα και συνεχίζουμε το ανακάτεμα, ώστε να έχουμε ένα ομοιόμορφο μείγμα.
  5. Ρίχνουμε σταδιακά το αλεύρι στο μείγμα και ανακατεύουμε με το χέρι. Μπορεί να χρειαστεί λιγότερο ή περισσότερο αλεύρι μέχρι να γίνει μια μαλακή ζύμη που να πλάθεται ωραία.
  6. Τα πλάθουμε μακρόστενα και τα “γυρίζουμε” πάνω σε ένα ανάποδο πιατάκι ή σε ξύστρα λεμονιού ή ότι μας αρέσει. Επίσης μπορούμε να τους δώσουμε σχήμα με κουπάτ.
  7. Τα τοποθετούμε σε ταψί. Δε χρειάζεται να είναι λαδωμένο γιατί τα μελομακάρονα έχουν ήδη αρκετό λάδι. Αφήνουμε λίγο περιθώριο ανάμεσά τους γιατί θα φουσκώσουν.
  8. Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170° για 20-25′ (στον αέρα). Αν θέλουμε να το ψήσουμε πάνω-κάτω (σε αντιστάσεις) θα βάλουμε το φούρνο στους 180° για 30′.
  9. Μόλις ψηθούν τα βάζουμε σε βαθύ σκεύος ανάποδα και τα αφήνουμε να κρυώσουν.
  10. Βράζουμε εντωμεταξύ το σιρόπι και το ρίχνουμε πολύ ζεστό πάνω στα κρύα μελομακάρονα. Τα αφήνουμε 1-2′ μέσα στο σιρόπι να μελώσουν αρκετά (αν δεν τα θέλουμε πολύ μελωμένα, τα αφήνουμε λιγότερο) και τα τοποθετούμε πάνω σε πιατέλα ανάποδα (ώστε να είναι κανονικά με τον πάτο προς τα κάτω).
  11. Πασπαλίζουμε με τριμμένο καρύδι
πηγή

Υλικά Για τη ζύμη 1 κούπα λάδι 1 κούπα ζάχαρη 1 κούπα χυμό πορτοκάλι 1 κουταλάκι κανέλα 1/4 κουταλάκι γαρύφαλο 1 κουταλάκι σόδα χυμό από μισό λεμόνι 1 φακελάκι (3 κουταλάκια) μπέικιν πάουντερ 6 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις Για το σιρόπι 2 κούπες νερό 2 κούπες ζάχαρη 1/2 κούπα μέλι 1 κουταλιά λεμόνι 1 ξύλο κανέλα 1 φλούδα πορτοκάλι Για το γαρνίρισμα 1 κούπα ψιλοκομμένα καρύδια Εκτέλεση Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το λάδι και τη ζάχαρη και το χυμό πορτοκάλι, την κανέλα και το γαρύφαλο μέχρι να διαλυθεί καλά η ζάχαρη. Λιώνουμε τη σόδα με το χυμό λεμόνι και το προσθέτουμε στο μείγμα. Κοσκινίζουμε το αλεύρι και το προσθέτουμε σιγά σιγά στο μείγμα με το μπέικιν πάουντερ μέχρι να ομογενοποιηθούν όλα τα υλικά και η ζύμη μας να πλάθεται και να μη κολάει στα χέρια μας. Πλάθουμε μικρούς κυλίνδους και με ένα πιρούνι τρυπάμε κατά μήκος το μελομακάρονο. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 25 λεπτά. Σιρόπι Σε μια κατσαρολίτσα βράζουμε για 10 λεπτά το νερό με τη ζάχαρη, τη κανέλα, τη φλούδα πορτοκαλιού και το μέλι. Αφαιρούμε το σιρόπι απο τη φωτιά και προσθέτουμε το χυμό λεμόνι. Βάζουμε τα ζεστά μελομακάρονα στο κρύο σιρόπι. Τα βάζουμε να μουσκέψουν με το σιρόπι στη πάνω και στη κάτω μεριά! Γαρνίρουμε με ψιλοκομένο καρύδι!

???????????????? ??????????????????????: http://www.enter2life.gr/wp/4677-paradosiaka-melomakarona-tis-mamas.html

Η ιστορία και η ετυμολογία τους.

Τα Μελομακάρονα  έχουν ετυμολογικά αρχαιοελληνική προέλευση όσο και αν το μυαλό σας πάει στο «ιταλικό» ( ; ) μακαρόνι. Στα λεξικά αναφέρεται ότι η λέξη “μακαρόνι” παράγεται από τη μεσαιωνική ελληνική λέξη “μακαρωνία” ( επρόκειτο για νεκρώσιμο δείπνο με βάση τα ζυμαρικά, όπου μακάριζαν το νεκρό ). Η μακαρωνία με τη σειρά της έρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη “μακαρία”, που δεν ήταν άλλο από την ψυχόπιτα, δηλαδή, ένα κομμάτι άρτου, στο σχήμα του σύγχρονου μελομακάρονου, το οποίο το προσέφεραν μετά την κηδεία. Αργότερα όταν η μακαρία περιλούστηκε με σιρόπι μελιού ονομάστηκε : μέλι+μακαρία= μελομακάρονο και καθιερώθηκε ως γλύκισμα του 12ημέρου κυρίως από τους Μ.Ασιάτες 'Ελληνες και με το όνομα «φοινίκια» . Οι λατίνοι και αργότερα οι Ιταλοί χρησιμοποιούσαν τη λέξη μακαρωνία ως maccarone που τελικά κατέληξε να σημαίνει το σπαγγέτι . Τέλος από το μεσαίωνα και μετά στη Γαλλία και την Αγγλία , ένα αμυγδαλωτό μπισκότο ονομάστηκε “macaroon”.
Δρ. κοινωνιολογίας 

Κουραμπιέδες συνταγή παραδοσιακή της Μαμάς

Βασικός παράγοντας για μια πετυχημένη συνταγή είναι οι πρώτες ύλες που θα χρησιμοποιήσουμε. Το βούτυρο και τα αμύγδαλα κατά κύριο λόγο. 

Υλικά

½ kgr βούτυρο2 κρόκους1 ποτηράκι ρακί1 ποτηράκι κονιάκ¾ φλ. ζάχαρη άχνη (κοσκινισμένη)
1 κ.σ. κανελογαρύφαλλα (προαιρετικά)
2 φλ. αμύγδαλα καβουρδισμένα χοντροκομμένα
1 kgr αλεύρι περίπου (κοσκινισμένο)
 

Εκτέλεση

  1. Χτυπάμε το βούτυρο και τη ζάχαρη αρκετή ώρα, μέχρι να ασπρίσουν και να
    αφρατέψουν.
  2. Προσθέτουμε τους κρόκους έναν έναν και συνεχίζουμε το χτύπημα.
  3. Προσθέτουμε το κονιάκ, τη ρακί και τα κανελογαρύφαλλα και ανακατεύουμε.
  4. Προσθέτουμε τα αμύγδαλα και το αλεύρι σταδιακά, όσο χρειαστεί, και δουλεύουμε με το χέρι μέχρι να γίνει μια σχετικά σφιχτή ζύμη.
  5. Κόβουμε μικρά κομμάτια από τη ζύμη, φτιάχνουμε μπαλάκια κια τα τοποθετούμε σε ταψί με λαδόκολλα. Δε θα φουσκώσουν, οπότε δε χρειάζεται να έχουν μεγάλη απόσταση μεταξύ τους.
  6. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180° (αντιστάσεις) 25-30′.
  7. Βγάζουμε από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσουν τελείως.
  8. Πασπαλίζουμε με μπόλικη άχνη ζάχαρη. (Αν βάλουμε άχνη ζάχαρη ενώ είναι ζεστοί, θα τραβήξει την υγρασία και θα κολλήσει).
  9. Τους διατηρούμε καλυμμένους σε τάπερ ή σε πιατέλα με μεμβράνη.

Η ιστορία και η ετυμολογία τους.

Κουραμπιέδες
Η ρίζα είναι : Qurabiya قورابیه στα Αζέρικα, غرّيبة‎, στα Αραβικά , Kurabiye, στα Τούρκικα και φυσικά Κουραμπιές στα Ελληνικά , που στην κυριολεξία σημαίνει Kuru= ξηρό , biye= μπισκότο.
Όμως, η ονομασία μπισκότο καθιερώθηκε τον Mεσαίωνα, ετυμολογικά προερχόμενη από το λατινογενές bis-cuit, που σημαίνει ψημένο δυο φορές ( στα αρχαία ελληνικά λεγόταν δί-πυρον ) , ως τεχνική ψησίματος για να μην «χαλάει» εύκολα ο άρτος, κυρίως των στρατιωτών και των ναυτικών . Στα σύγχρονα Ιταλικά η λέξη είναι biscotto. ( To cookies έχει Φλαμανδική/ Ολλανδική προέλευση που πέρασε στην αγγλική γλώσσα ) . Το λατινικό bis-cuit διαδόθηκε μέσω των Βενετών εμπόρων και στην
Ασία , όπου καθιερώθηκε ως παραφθορά της λατινικής λέξης, σε biya/biye , οπότε συνδέθηκε με το δικό τους Qura /Kuru ( ξηρό ) και έδωσε τη νέα μικτή
 ( λατινοΑνατολίτικη ) λέξη Qurabiya/ Kurabiye, η οποία με αντιδάνεια ξαναγύρισε στη δύση και ελληνοποιημένη πλέον έδωσε το Κουραμπιές με την έννοια του ξηρού μπισκότου που διανθίστηκε και με καρύδια, αμύγδαλα, ζάχαρη άχνη κ.λ.π
Τα Μελομακάρονα όμως έχουν ετυμολογικά αρχαιοελληνική προέλευση όσο και αν το μυαλό σας πάει στο «ιταλικό» ( ; ) μακαρόνι. Στα λεξικά αναφέρεται ότι η λέξη “μακαρόνι” παράγεται από τη μεσαιωνική ελληνική λέξη “μακαρωνία” ( επρόκειτο για νεκρώσιμο δείπνο με βάση τα ζυμαρικά, όπου μακάριζαν το νεκρό ). Η μακαρωνία με τη σειρά της έρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη “μακαρία”, που δεν ήταν άλλο από την ψυχόπιτα, δηλαδή, ένα κομμάτι άρτου, στο σχήμα του σύγχρονου μελομακάρονου, το οποίο το προσέφεραν μετά την κηδεία. Αργότερα όταν η μακαρία περιλούστηκε με σιρόπι μελιού ονομάστηκε : μέλι+μακαρία= μελομακάρονο και καθιερώθηκε ως γλύκισμα του 12ημέρου κυρίως από τους Μ.Ασιάτες 'Ελληνες και με το όνομα «φοινίκια» . Οι λατίνοι και αργότερα οι Ιταλοί χρησιμοποιούσαν τη λέξη μακαρωνία ως maccarone που τελικά κατέληξε να σημαίνει το σπαγγέτι . Τέλος από το μεσαίωνα και μετά στη Γαλλία και την Αγγλία , ένα αμυγδαλωτό μπισκότο ονομάστηκε “macaroon”.
Δρ. κοινωνιολογίας 


Υλικά Για τη ζύμη 1 κούπα λάδι 1 κούπα ζάχαρη 1 κούπα χυμό πορτοκάλι 1 κουταλάκι κανέλα 1/4 κουταλάκι γαρύφαλο 1 κουταλάκι σόδα χυμό από μισό λεμόνι 1 φακελάκι (3 κουταλάκια) μπέικιν πάουντερ 6 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις Για το σιρόπι 2 κούπες νερό 2 κούπες ζάχαρη 1/2 κούπα μέλι 1 κουταλιά λεμόνι 1 ξύλο κανέλα 1 φλούδα πορτοκάλι Για το γαρνίρισμα 1 κούπα ψιλοκομμένα καρύδια Εκτέλεση Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το λάδι και τη ζάχαρη και το χυμό πορτοκάλι, την κανέλα και το γαρύφαλο μέχρι να διαλυθεί καλά η ζάχαρη. Λιώνουμε τη σόδα με το χυμό λεμόνι και το προσθέτουμε στο μείγμα. Κοσκινίζουμε το αλεύρι και το προσθέτουμε σιγά σιγά στο μείγμα με το μπέικιν πάουντερ μέχρι να ομογενοποιηθούν όλα τα υλικά και η ζύμη μας να πλάθεται και να μη κολάει στα χέρια μας. Πλάθουμε μικρούς κυλίνδους και με ένα πιρούνι τρυπάμε κατά μήκος το μελομακάρονο. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 25 λεπτά. Σιρόπι Σε μια κατσαρολίτσα βράζουμε για 10 λεπτά το νερό με τη ζάχαρη, τη κανέλα, τη φλούδα πορτοκαλιού και το μέλι. Αφαιρούμε το σιρόπι απο τη φωτιά και προσθέτουμε το χυμό λεμόνι. Βάζουμε τα ζεστά μελομακάρονα στο κρύο σιρόπι. Τα βάζουμε να μουσκέψουν με το σιρόπι στη πάνω και στη κάτω μεριά! Γαρνίρουμε με ψιλοκομένο καρύδι!

???????????????? ??????????????????????: http://www.enter2life.gr/wp/4677-paradosiaka-melomakarona-tis-mamas.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Χαλβάς σπιτικός - Μία συνταγή της Αρκαδίας



Υλικά
1 φλιτζάνι τσαγιού
ελαιόλαδο
2 φλιτζάνια τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι

3 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη

4 φλιτζάνια τσαγιού νερό

1 φλιτζάνι τσαγιού μαύρη σταφίδα

1 κουταλιά σούπας κανέλα
1 φλιτζάνι τσαγιού καρύδια κοπανισμένα
ΕκτέλεσηΣε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και, όταν κάψει, ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα συνεχώς μέχρι να 'καβουρντιστεί'. Προσθέτουμε την κανέλα και, χαμηλώνοντας τη φωτιά, ρίχνουμε το νερό, στο οποίο προηγουμένως έχουμε διαλύσει τη ζάχαρη. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα χωρίς διακοπή, έως ότου ο χαλβάς ξεκολλήσει τελείως από την κατσαρόλα και δεν έχει καθόλου υγρασία. Λίγο πριν τον βγάλουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε τη σταφίδα. Τον βάζουμε σε φορμάκια και τον σερβίρουμε πασπαλισμένο με ζάχαρη, κανέλα και κοπανισμένα καρύδια.
Πηγή συνταγής: το βιβλίο 'Παραδοσιακές Συνταγές της Αρκαδίας' της Θηρεσίας Κοντογιάννη, 2η έκδοση, Εκδόσεις 'Μαϊνάς', 1999
άπό

ΓΑΣΤΡΑ. ΕΝΑΣ ΦΟΡΗΤΟΣ ΦΟΥΡΝΟΣ.

Η γάστρα ήταν ένα απαραίτητο σκεύος της υπαίθριας ζωής. Πολύ λίγες
οικογένειες διέθεταν μόνιμους φούρνους στα ορεινά χωριά. Για να ψήσουν ψωμί ή φαγητό του φούρνου, έπρεπε να βρουν άλλο τρόπο. Η λύση ήταν ένας φορητός και γρήγορος φούρνος. Αυτό ήταν η γάστρα.

Η γάστρα αποτελείτο από μια ημισφαιρική χονδρή λαμαρίνα, που στο πάνω μέρος είχε μια λαβή για να μπορούν να τη σηκώνουν με το «ξυθάλι». Χαμηλότερα από τη λαβή είχε ένα μεταλλικό στεφάνι για να κρατάει τις ζεστές στάχτες και τ' αναμμένα κάρβουνα. Στη «γωνιά», η οποία αποτελείτο από «σίμαλες» πλάκες για να κρατούν την θέρμανση, άναβαν δυνατή φωτιά από λεπτά ξύλα για να κάνουν γρήγορη και δυνατή φλόγα και να δημιουργούν κάρβουνα πολύ γρήγορα.
Πάνω σε αυτήν τη φοβερή φωτιά τοποθετούσαν τη γάστρα, η οποία γινόταν κατακόκκινη από τη δυνατή φλόγα. Όταν η φωτιά κατέπαυε, οι νοικοκυρές καθάριζαν τη γωνιά, έβαζαν το στρογγυλό ταψί με το ψωμί ή το φαγητό, μετά τη γάστρα και ύστερα τα κάρβουνα και τις ζεστές στάχτες πάνω και γύρω στη γάστρα και εσφράγιζε το φορητό φούρνο.

Σε δύο η τρεις ώρες το φαγητό ή το ψωμί ήταν έτοιμο.
Η γάστρα ήταν ένας πρωτόγονος φορητός φούρνος. Τον έπαιρνες μαζί σου, τον φόρτωνες στο γαϊδουράκι ή στο μουλάρι μαζί με τα πενιχρά τρόφιμα και με το πιτσιρίκι κάπου-κάπου. Έτσι μπορούσες να ψήσεις ψωμί (απαραίτητο), πίτες κρέας, μπακλαβά και άλλα.

Η γάστρα μαζί με την πυροστιά , το ξυθάλι, ένα κακάβι με το καπάκι για πιάτο, ήταν τα βασικά σκεύη της υπαίθριας κουζίνας.
κεραμικός μαστραπάς
Περιττό να πούμε ότι το φαγητό είχε υπέροχη γεύση, γιατί η γάστρα εσφράγιζε καλά και κρατούσε μέσα τα υγρά και έψηνε πολύ σιγά.
Άλλα σκεύη της χωριάτικης μαγειρικής ήταν το τηγάνι, το ταψί (στρογγυλό), η χουλιάρα (κουτάλα), ο τέτζερης, ο μαστραπάς και άλλα. Καλή Όρεξη!...

πηγή

Το λίχνισμα... όπως τα παλιά χρόνια