*-*

Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017

Περιμένοντας τά Χριστούγεννα .

Περιμένοντας τα Χριστούγεννα στα παιδικά μου χρόνια!

Σαν τώρα θυμάμαι την μάνα να ετοιμάζει τα γλυκά των ημερών και να ελέγχει αν όλα ήταν έτοιμα για να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα.Έφτανε πια η προπαραμονή το βράδυ και ξεκινούσε η διαδικασία για το Χριστόψωμο, τη «βλάχα» για μένα και 2 σταυρούς για τα αδέρφια μου.
Η ξυλόσομπα ήταν από ώρα αναμμένη και μας έδινε μια λυτρωτική ζέστη. Έβγαιναν τα υλικά
(αλεύρι,σταφίδες,καρύδια,κανέλα, γαρύφαλλο και λάδι) και με μια μοναδική, για μένα, μαεστρία, η μάνα έφτιαχνε τη ζύμη. 

Θυμάμαι πόσο ξετρελαινόμουν να διακοσμώ το ψωμί (να κάνω με τη ζύμη το σχήμα του σταυρού), τη «βλάχα» (να της βάζω για μάτια σταφίδες και για στόμα γαρύφαλλα) και τους σταυρούς (να τους βάζω στις άκρες καρύδια).
21DSCN3621
Κοιτούσα τη μάνα με κρυφό θαυμασμό για όλα αυτά τα καλούδια που τόσο αγόγγυστα μας έφτιαχνε! Στο βάθος, στο σαλόνι, το δέντρο μας, φορτωμένο με πολύχρωμες μπάλες και με φωτάκια, να κάνουν ένα ατελείωτο παιχνίδι με τις σκιές τους. Κάθε μπάλα και μια ευχή για το καλύτερο δώρο του Άη-Βασίλη.
Έφτανε επιτέλους η παραμονή το βράδυ και ετοιμάζαμε το δείπνο, το οποίο ήταν φρούτα και ξηροί καρποί και…το ροΐ με το λάδι και ένα μπουκάλι κρασί.Τα έπαιρνε ο πατέρας και έριχνε λίγο από το καθένα στη ξυλόσομπα κάνοντας ευχές για υγεία και ευτυχία σε μας και όλους τους συγγενείς. 
Μετά το τέλος αυτής της τελετής σταύρωνε και χάραζε το Χριστόψωμο και το τοποθετούσαμε πάνω από το λάδι και το κρασί. Τότε το πιάναμε όλοι μαζί και ο καθένας έπαιρνε το κομμάτι του.

Όλοι μαζί σαν μια γροθιά μοιραζόμασταν το ψωμί του Χριστού! Πόσο πολύτιμη μου είναι αυτή η ανάμνηση! Κάποτε ήμασταν ευτυχισμένοι με τόσα λίγα και τώρα….θέλουμε…ζητάμε….έχουμε …και πάλι από την αρχή…! Και βέβαια ξέχασα να σας πω ότι το δείπνο ήταν τόσο λιτό γιατί…..νηστεύαμε!

Πόσο πολύ ευχαριστώ τους γονείς μου για τις πολύτιμες αναμνήσεις και αξίες που μου έχουν δώσει.
Πήρα πολλά και έτσι έχω τη δύναμη να δώσω ακόμη περισσότερα στα δικά μου παιδιά.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους με Υγεία Χαρά και ευχάριστες Αναμνήσεις
Της Μαριάνθης Βουκελάτου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Χαλβάς σπιτικός - Μία συνταγή της Αρκαδίας



Υλικά
1 φλιτζάνι τσαγιού
ελαιόλαδο
2 φλιτζάνια τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι

3 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη

4 φλιτζάνια τσαγιού νερό

1 φλιτζάνι τσαγιού μαύρη σταφίδα

1 κουταλιά σούπας κανέλα
1 φλιτζάνι τσαγιού καρύδια κοπανισμένα
ΕκτέλεσηΣε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και, όταν κάψει, ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα συνεχώς μέχρι να 'καβουρντιστεί'. Προσθέτουμε την κανέλα και, χαμηλώνοντας τη φωτιά, ρίχνουμε το νερό, στο οποίο προηγουμένως έχουμε διαλύσει τη ζάχαρη. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα χωρίς διακοπή, έως ότου ο χαλβάς ξεκολλήσει τελείως από την κατσαρόλα και δεν έχει καθόλου υγρασία. Λίγο πριν τον βγάλουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε τη σταφίδα. Τον βάζουμε σε φορμάκια και τον σερβίρουμε πασπαλισμένο με ζάχαρη, κανέλα και κοπανισμένα καρύδια.
Πηγή συνταγής: το βιβλίο 'Παραδοσιακές Συνταγές της Αρκαδίας' της Θηρεσίας Κοντογιάννη, 2η έκδοση, Εκδόσεις 'Μαϊνάς', 1999
άπό

ΓΑΣΤΡΑ. ΕΝΑΣ ΦΟΡΗΤΟΣ ΦΟΥΡΝΟΣ.

Η γάστρα ήταν ένα απαραίτητο σκεύος της υπαίθριας ζωής. Πολύ λίγες
οικογένειες διέθεταν μόνιμους φούρνους στα ορεινά χωριά. Για να ψήσουν ψωμί ή φαγητό του φούρνου, έπρεπε να βρουν άλλο τρόπο. Η λύση ήταν ένας φορητός και γρήγορος φούρνος. Αυτό ήταν η γάστρα.

Η γάστρα αποτελείτο από μια ημισφαιρική χονδρή λαμαρίνα, που στο πάνω μέρος είχε μια λαβή για να μπορούν να τη σηκώνουν με το «ξυθάλι». Χαμηλότερα από τη λαβή είχε ένα μεταλλικό στεφάνι για να κρατάει τις ζεστές στάχτες και τ' αναμμένα κάρβουνα. Στη «γωνιά», η οποία αποτελείτο από «σίμαλες» πλάκες για να κρατούν την θέρμανση, άναβαν δυνατή φωτιά από λεπτά ξύλα για να κάνουν γρήγορη και δυνατή φλόγα και να δημιουργούν κάρβουνα πολύ γρήγορα.
Πάνω σε αυτήν τη φοβερή φωτιά τοποθετούσαν τη γάστρα, η οποία γινόταν κατακόκκινη από τη δυνατή φλόγα. Όταν η φωτιά κατέπαυε, οι νοικοκυρές καθάριζαν τη γωνιά, έβαζαν το στρογγυλό ταψί με το ψωμί ή το φαγητό, μετά τη γάστρα και ύστερα τα κάρβουνα και τις ζεστές στάχτες πάνω και γύρω στη γάστρα και εσφράγιζε το φορητό φούρνο.


Σε δύο η τρεις ώρες το φαγητό ή το ψωμί ήταν έτοιμο.
Η γάστρα ήταν ένας πρωτόγονος φορητός φούρνος. Τον έπαιρνες μαζί σου, τον φόρτωνες στο γαϊδουράκι ή στο μουλάρι μαζί με τα πενιχρά τρόφιμα και με το πιτσιρίκι κάπου-κάπου. Έτσι μπορούσες να ψήσεις ψωμί (απαραίτητο), πίτες κρέας, μπακλαβά και άλλα.

Η γάστρα μαζί με την πυροστιά , το ξυθάλι, ένα κακάβι με το καπάκι για πιάτο, ήταν τα βασικά σκεύη της υπαίθριας κουζίνας.


Περιττό να πούμε ότι το φαγητό είχε υπέροχη γεύση, γιατί η γάστρα εσφράγιζε καλά και κρατούσε μέσα τα υγρά και έψηνε πολύ σιγά.
Άλλα σκεύη της χωριάτικης μαγειρικής ήταν το τηγάνι, το ταψί (στρογγυλό), η χουλιάρα (κουτάλα), ο τέτζερης, ο μαστραπάς και άλλα. Καλή Όρεξη!...

πηγή

Το λίχνισμα... όπως τα παλιά χρόνια