*-*

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018

ΣΤΡΑΓΑΛΙΑ Ή ΣΤΡΑΓΑΛΟΡΕΒΥΘΑ. ΠΕΝΤΑΝΟΣΤΙΜΑ ΚΑΙ ΩΣ ΦΑΪ ΚΑΙ ΩΣ ΞΗΡΟΣ ΚΑΡΠΟΣ.

Η ρεβιθιά καλλιεργείται  στην Ελλάδα από την αρχαιότητα. Το ρεβίθι είναι ένα σχετικά εύκολο φυτό στην καλλιέργεια του.Καλλιεργείται σε σχεδόν όλα τα εδάφη, σε δυο εποχές(άνοιξη και φθινόπωρο),  για ανθρώπινη κατανάλωση ως όσπριο και για την κτηνοτροφία  ως ζωοτροφή .

Το ρεβίθι φθινοπωρινής σποράς είναι έτοιμο για συγκομιδή στη χώρα μας το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου, ενώ της ανοιξιάτικης ένα μήνα αργότερα.
ΕΔΩ


Τα κρητικά: ρεβύθια λεμονοριγανάτα.

Σε αυτή τη συνταγή θα τα μαγειρέψουμε με μπόλικη ρίγανη και χυμό λεμονιού. Στο τέλος θα δέσουμε τη σάλτσα με αλεύρι .Τα ρεβύθια, όπως και τα περισσότερα όσπρια, πρέπει να ψήνονται καλά και να τα αλατίσουμε στο τέλος.
ΕΔΩ


Στραγάλια. Δεν είναι ξηρός καρπός, αλλά όσπριο! Τι είναι τα στραγάλια;

Ψημένα ρεβίθια! Όσπρια δηλαδή, κάτι που όλοι ξέρουμε πόσο καλό είναι να τρώμε! Τα όσπρια είναι από τις χρυσές τροφές μαγειρικής οικονομίας επειδή είναι και υγιεινά και οικονομικά. Είναι επίσης ένας τρόπος να έχουμε μαζί μας έτοιμα προς κατανάλωση όσπρια, οποιαδήποτε στιγμή.Περιέχουν πολλά θρεπτικά συστατικά. Σημαντικό είναι ότι περιέχουν αρκετές πρωτεΐνες που χρειάζεται ο οργανισμός μας.
ΕΔΩ

Στραγάλια από... σπίτι.

Τοποθετούμε τα βρασμένα ρεβύθια σε μεγάλο ταψί και πασπαλίζουμε με αρκετά χοντρό αλάτι.Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, μέχρι να αφυδατωθούν ή ακόμα και στο γκριλ του φούρνου, αλλά όχι στο δυνατό, για να μην καούν.Τα βρασμένα ρεβύθια πριν τα βάλουμε στον φούρνο, να είναι νωπά, για να μπορέσει να κολλήσει το αλάτι.Αν θέλουμε να θυμίζουν τα κίτρινα στραγάλια, τότε όπως σας είπα τα βράζουμε λίγο, αλλά ΝΑ ΚΡΑΤΑΝΕ. Τώρα, για πιο γερά δόντια, αν θέλουμε να θυμίζουν τα άσπρα στραγάλια, τότε τα μουλιάζουμε καλά 10-12 ώρες σε χλιαρό νερό προσθέτοντας αλάτι και μετά τα ξεπλένουμε, τα αλατίζουμε και τα ψήνουμε όπως θα κάναμε και με τα βρασμένα.
ΕΔΩ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Χαλβάς σπιτικός - Μία συνταγή της Αρκαδίας



Υλικά
1 φλιτζάνι τσαγιού
ελαιόλαδο
2 φλιτζάνια τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι

3 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη

4 φλιτζάνια τσαγιού νερό

1 φλιτζάνι τσαγιού μαύρη σταφίδα

1 κουταλιά σούπας κανέλα
1 φλιτζάνι τσαγιού καρύδια κοπανισμένα
ΕκτέλεσηΣε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και, όταν κάψει, ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα συνεχώς μέχρι να 'καβουρντιστεί'. Προσθέτουμε την κανέλα και, χαμηλώνοντας τη φωτιά, ρίχνουμε το νερό, στο οποίο προηγουμένως έχουμε διαλύσει τη ζάχαρη. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα χωρίς διακοπή, έως ότου ο χαλβάς ξεκολλήσει τελείως από την κατσαρόλα και δεν έχει καθόλου υγρασία. Λίγο πριν τον βγάλουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε τη σταφίδα. Τον βάζουμε σε φορμάκια και τον σερβίρουμε πασπαλισμένο με ζάχαρη, κανέλα και κοπανισμένα καρύδια.
Πηγή συνταγής: το βιβλίο 'Παραδοσιακές Συνταγές της Αρκαδίας' της Θηρεσίας Κοντογιάννη, 2η έκδοση, Εκδόσεις 'Μαϊνάς', 1999
άπό

ΓΑΣΤΡΑ. ΕΝΑΣ ΦΟΡΗΤΟΣ ΦΟΥΡΝΟΣ.

Η γάστρα ήταν ένα απαραίτητο σκεύος της υπαίθριας ζωής. Πολύ λίγες
οικογένειες διέθεταν μόνιμους φούρνους στα ορεινά χωριά. Για να ψήσουν ψωμί ή φαγητό του φούρνου, έπρεπε να βρουν άλλο τρόπο. Η λύση ήταν ένας φορητός και γρήγορος φούρνος. Αυτό ήταν η γάστρα.

Η γάστρα αποτελείτο από μια ημισφαιρική χονδρή λαμαρίνα, που στο πάνω μέρος είχε μια λαβή για να μπορούν να τη σηκώνουν με το «ξυθάλι». Χαμηλότερα από τη λαβή είχε ένα μεταλλικό στεφάνι για να κρατάει τις ζεστές στάχτες και τ' αναμμένα κάρβουνα. Στη «γωνιά», η οποία αποτελείτο από «σίμαλες» πλάκες για να κρατούν την θέρμανση, άναβαν δυνατή φωτιά από λεπτά ξύλα για να κάνουν γρήγορη και δυνατή φλόγα και να δημιουργούν κάρβουνα πολύ γρήγορα.
Πάνω σε αυτήν τη φοβερή φωτιά τοποθετούσαν τη γάστρα, η οποία γινόταν κατακόκκινη από τη δυνατή φλόγα. Όταν η φωτιά κατέπαυε, οι νοικοκυρές καθάριζαν τη γωνιά, έβαζαν το στρογγυλό ταψί με το ψωμί ή το φαγητό, μετά τη γάστρα και ύστερα τα κάρβουνα και τις ζεστές στάχτες πάνω και γύρω στη γάστρα και εσφράγιζε το φορητό φούρνο.


Σε δύο η τρεις ώρες το φαγητό ή το ψωμί ήταν έτοιμο.
Η γάστρα ήταν ένας πρωτόγονος φορητός φούρνος. Τον έπαιρνες μαζί σου, τον φόρτωνες στο γαϊδουράκι ή στο μουλάρι μαζί με τα πενιχρά τρόφιμα και με το πιτσιρίκι κάπου-κάπου. Έτσι μπορούσες να ψήσεις ψωμί (απαραίτητο), πίτες κρέας, μπακλαβά και άλλα.

Η γάστρα μαζί με την πυροστιά , το ξυθάλι, ένα κακάβι με το καπάκι για πιάτο, ήταν τα βασικά σκεύη της υπαίθριας κουζίνας.


Περιττό να πούμε ότι το φαγητό είχε υπέροχη γεύση, γιατί η γάστρα εσφράγιζε καλά και κρατούσε μέσα τα υγρά και έψηνε πολύ σιγά.
Άλλα σκεύη της χωριάτικης μαγειρικής ήταν το τηγάνι, το ταψί (στρογγυλό), η χουλιάρα (κουτάλα), ο τέτζερης, ο μαστραπάς και άλλα. Καλή Όρεξη!...

πηγή

Το λίχνισμα... όπως τα παλιά χρόνια