*-*

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

Καλλιεργώ καρπούζι

Το καρπούζι ίσως είναι το πιο αγαπημένο και χαρακτηριστικό φυτό του καλοκαιριού. Ποιος δε θα ήθελε να έχει στον κήπο του καρπουζιές και να γεύετε τα δικά του ζουμερά, κόκκινα και γλυκά καρπούζια;
Το καρπούζι είναι ένα αναρριχητικό φυτό που αγαπά πολύ τη ζέστη. Αναπτύσσεται καλύτερα σε θερμά κλίματα όπου η θερμοκρασία είναι τουλάχιστον μεταξύ 21 και 27 βαθμούς Κελσίου το πρωί και 18 με 21 βαθμούς Κελσίου το βράδυ. Τα αρσενικά και θηλυκά άνθη αναπτύσσονται στο ίδιο φυτό. Χρειάζονται τις μέλισσες για να γίνει η γονιμοποίηση.

Επιλογή τοποθεσίας για την καλλιέργεια καρπουζιού

Επιλέξτε ένα μέρος του κήπου που το βλέπει συνεχώς ο ήλιος. Αν είναι δυνατόν, επιλέξτε ένα μέρος με νότιο προσανατολισμό που δεν το πιάνει ο αέρας. Τα καρπούζια θέλουν έδαφος με ουδέτερο pH, αλλά ανέχονται και όξινα εδάφη όπου το pH φτάνει μέχρι το 5,5.

Προετοιμασία του εδάφους

Το έδαφος που θα καλλιεργήσετε το καρπούζι θα πρέπει να είναι μαλακό, καλά αποστραγγιζόμενο και πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά.
Μπορείτε να ακολουθήσετε δύο τακτικές για να έχετε καλά αποτελέσματα ακόμη κι εκεί που το χώμα δεν είναι ιδανικό.

Καρπουζιές σε λάκους

Για κάθε φυτό που θα φυτέψετε, σκάψτε ένα λάκο με διάμετρο 60 εκατοστά και βάθος 30 εκατοστά. Κρατήστε το μισό χώμα από αυτό που βγάλατε από το λάκο και αναμείξτε το με κομπόστ. Γεμίστε το λάκο, με αυτό το αφράτο και πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά μείγμα χώματος.
Ο κάθε λάκος θα πρέπει να απέχει από τον άλλο, από 90 έως 180 εκατοστά. Όσο πιο μεγάλο καρπό παράγει η ποικιλία που θα καλλιεργήσετε, τόσο πιο μεγάλη θα πρέπει να είναι η απόσταση. Οι καρπουζιές θέλουν χώρο για να αναπτυχθούν.

 

Καρπουζιές σε λοφίσκους

Ανασηκώνουμε το χώμα σε λοφίσκους και πάνω σε αυτούς σπέρνουμε τους σπόρους ή τα σπορόφυτα. Αν σκοπεύετε να καλλιεργήσετε λίγα καρπούζια, μπορείτε να φτιάξετε ένα λοφίσκο για κάθε φυτό. Αν καλλιεργείτε πολλά καρπούζια, τότε οι λοφίσκοι θα είναι μακρόστενοι και πάνω σε αυτούς θα καλλιεργούνται πολλά φυτά σε σειρά. Εμπλουτίζουμε όπως και προηγουμένως, το χώμα του λοφίσκου με πλούσια ποσότητα κομπόστ ώστε να έχει πολλά θρεπτικά συστατικά.
Η διαμόρφωση του χώματος σε λοφίσκους διατηρεί το χώμα μαλακό και ελαφρύ ώστε να αναπτυχθούν εύκολα οι ρίζες του φυτού. Επιτρέπει τον καλύτερο αερισμό το χώματος ώστε στις ρίζες να φτάνει ευκολότερα το οξυγόνο. Βοηθά στην αποστράγγιση του επιπλέον νερού και έτσι δε σαπίζουν οι ρίζες.

Ξεκινώντας τις καρπουζιές από σπόρους

Θα πρέπει να σπείρετε τους σπόρους όταν η θερμοκρασία του χώματος και του περιβάλλοντος είναι σταθερά τουλάχιστον 21 βαθμοί Κελσίου.
Αφού έχετε προμηθευτεί σπόρους καρπουζιού από κάποιο γεωπονικό κατάστημα, από γείτονες, από το θείο ή τον παπού στο χωριό, ρίξτε τους σε νερό.
Μην τους ρίξετε όλους στο νερό! Υπολογίστε ότι σε κάθε θέση που έχετε προετοιμάσει θα φυτέψετε 3 με 4 σπόρους.
Απομακρύνετε τους σπόρους που επιπλέουν. Δε θα φυτρώσουν.
Αφήστε τους σπόρους μέσα στο νερό για μισή ώρα περίπου και μετά φυτέψτε τους.
Για ακόμη καλύτερα αποτελέσματα, μπορείτε αντί για απλό νερό να κάνετε το ακόλουθο:
Γεμίστε ένα δοχείο κατά το ένα τρίτο με χωνεμένη κοπριά.
Γεμίστε τα υπόλοιπα δύο τρίτα με νερό.
Ανακατέψτε καλά.
Αφήστε το μείγμα για μία εβδομάδα ανακατεύοντας συχνά (π.χ. κάθε μέρα). Προσοχή! Η μυρωδιά δεν είναι ευχάριστη.
Πάρτε λίγο από αυτό το καφετί νερό και βουτήξτε μέσα τους σπόρους.
Απομακρύνετε τους σπόρους που επιπλέουν. Δε θα φυτρώσουν.
Αφήστε τους για μισή ώρα και μετά φυτέψτε τους.
Το παραπάνω νερό, μπορείτε να το χρησιμοποιείτε και για λίπανση. Έχει εξαιρετικά αποτελέσματα.
Όταν αδειάζει το δοχείο, απλά προσθέστε και άλλο νερό και ανακατέψτε.
Στο λάκο ή στο λοφίσκο που έχετε προετοιμάσει, ανοίξτε τρεις τρύπες βάθους περίπου 2,5 εκατοστών. Για να ανοίξετε τις τρύπες, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το δάχτυλό σας ή κάποιο εργαλείο.
Σε κάθε τρύπα ρίξτε από ένα σπόρο και σκεπάστε με χώμα το οποίο θα πιέσετε ελαφρά.
Αν όλα πάνε καλά, μετά από 7 με 10 ημέρες οι σπόροι θα βλαστήσουν και θα εμφανιστούν τα φυτάκια. Ο χρόνος βλάστησης εξαρτάται από τη θερμοκρασία, την υγρασία και το βάθος που έχουν θαφτεί. Το χώμα θα πρέπει να είναι μόνιμα υγρό κατά την περίοδο της βλάστησης.
Μία εβδομάδα μετά τη βλάστηση, αφαιρέστε τα πιο αδύναμα φυτά. Κρατήστε 2 φυτά ανά λάκο ή λοφίσκο.

Ξεκινώντας τις καρπουζιές από σπορόφυτα

Μία καλή ιδέα, ειδικά αν είστε αρχάριοι, είναι να ξεκινήσετε την καλλιέργεια καρπουζιάς, αγοράζοντας έτοιμα σπορόφυτα που έχουν μεγαλώσει σε πιστοποιημένα φυτώρια.
Φυτέψτε τα σπορόφυτα στους λάκους ή τους λοφίσκους που έχετε προετοιμάσει.
Θα σας συμβούλευα να τα φυτέψετε 1 με 2 εκατοστά βαθύτερα από ότι αναπτύσσονταν μέσα στις θήκες τους. Ποτίστε καλά μετά τη μεταφύτευση.

Πότε φυτεύουμε καρπούζια;

Φυτεύουμε καρπούζια όταν ο καιρός είναι αρκετά ζεστός και η θερμοκρασία του εδάφους είναι σταθερά πάνω από  21βαθμούς Κελσίου. Στην Ελλάδα, αυτό συμβαίνει συνήθως μετά τα μέσα Απριλίου.

Κατάλληλες συνθήκες καλλιέργειας καρπουζιού

Χώμα: Τα καρπούζια θέλουν πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά χώμα. Το ιδανικό pH είναι ουδέτερο (7,0), αντέχουν όμως και μέχρι 5,5.
Ήλιος: Το φυτό θα πρέπει να βρίσκεται σε μέρος που αν είναι δυνατό να το βλέπει ο ήλιος όλη την ημέρα.
Πότισμα-Νερό: Τα καρπούζια θέλουν πολύ νερό. Θα πρέπει να τα ποτίζεται τακτικά
Θερμοκρασία: Οι καρπουζιές θέλουν ζέστη για να αναπτυχθούν.

Σημαντικές πληροφορίες για τα καρπούζια

Τα πρώτα λουλούδια που θα παράγει η καρπουζιάθα πέσουν. Μην ανησυχείτε. Είναι τα αρσενικά. Τα καρπούζια, θα παραχθούν από τα δεύτερα άνθη που είναι τα θηλυκά.
Δεν είναι πάντα εύκολο να καταλάβετε πότε το καρπούζι είναι έτοιμο για συγκομιδή. Όταν το καρπούζι είναι έτοιμο, τότε το κάτω μέρος του αποκτά ένα απαλό κίτρινο χρώμα. Όταν το χτυπάτε με την παλάμη σας, ο ήχος είναι βαθύς. Κατά μέσο όρο, απατούνται 80 με 100 ημέρες μέχρι το φυτό να παράγει ώριμους καρπούς.
Μπορείτε να κρατήσετε σπόρους από τα καρπούζια σας. Όταν το καρπούζι είναι φαγώσιμο, τότε και οισπόροι του είναι έτοιμοι. Ξεχωρίστε τους, πλύντε τους καλά, στεγνώστε τους ακόμη καλύτερα και αποθηκεύστε τους μακριά από φως και υγρασία. Την επόμενη χρονιά θα μπορέσετε να τους χρησιμοποιήσετε.

Επιπλέον πληροφορίες για το καρπούζι

Το καρπούζι (επιστ.: Κίτρουλλος ο εριώδης, Citrullus lanatus) είναι ένα φρούτο το οποίο προέρχεται από τη νότια Αφρική. Οι ποικιλίες που καταναλώνονται σήμερα μπορούν να φτάσουν σε βάρος αρκετά κιλά. Το καρπούζι είναι λείο εξωτερικά με χρώμα αποχρώσεις του πράσινου και ενίοτε με εναλλασσόμενες σκούρες και ανοικτές πράσινες ρίγες. Ο φλοιός του είναι αρκετά σκληρός, με πάχος περίπου ένα εκατοστό και άσπρο χρώμα στο εσωτερικό. Το κύριο μέρος του καρπουζιού στο εσωτερικό είναι μαλακό, κόκκινο, περιέχει μεγάλο αριθμό μαύρων σπόρων (ή και άσπρων) και περιέχει μεγάλες ποσότητες νερού.
Το καρπούζι εμφανίζεται σε ιερογλυφικά της Αρχαίας Αιγύπτου. Τον 10ο αιώνα μ.Χ. καλλιεργείται στην Κίνα και τον 13ο αιώνα εμφανίζεται στην Ευρώπη. Η ελληνική λέξη για τον καρπό είναι “υδροπέπων” (αντίστοιχα στην αγγλική γλώσσα water-melon). Η λέξη “καρπούζι” προέρχεται από την αντίστοιχη τουρκική karpuz, η οποία ανάγεται στην περσική xarbuz(a).

Πηγές:

http://urbanext.illinois.edu/veggies/watermelon.cfm
http://www.planetnatural.com/site/xdpy/kb/growing-watermelon.html
http://ohioline.osu.edu/hyg-fact/1000/1626.html
http://www.ehow.com/how_1993_grow-watermelon.html
http://www.wikihow.com/Grow-Watermelons
http://en.wikipedia.org/wiki/Watermelon

4 σχόλια:

  1. παρα πολυ καλη η ενημερωση ευχαριστουμε
    ΝΙΚΟΣ ΠΑΖΑΙΤΗΣ oraiokastrokatiallo.blogspot.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ πολύ γιά τά καλά σας λόγια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.ΕΓΩ ΕΧΩ ΒΑΛΕΙ ΚΑΡΠΟΥΖΙΑ ΚΑΙ ΕΝΩ Ο ΚΑΡΠΟΥΖΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΒΓΕΙ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΤΑΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΞΑΦΝΙΚΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΑ ΠΩΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΞΕΡΑΙΝΟΝΤΑΙ.ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΤΑΙΕΙ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα.
    Δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά, αλλά έχω παρατηρήσει πώς οι καρπουζιές που φυτεύουμε σε κήπο, και χωρίς λιπάσματα ή …φυτοφάρμακα , συχνά δεν αποδίδουν.
    Πραγματικά , φθάνουν σε ένα μικρό σχετικά μέγεθος και σταματούν την ανάπτυξή τους.
    Μπορεί να είναι ο λόγος ότι δεν έχει πολύ χώμα και χώρο, ίσως επειδή μπορεί να επηρεάζεται από τις ρίζες που πιθανών να υπάρχουν από λουλούδια που είναι φυτεμένα δίπλα του. Ακόμα , μπορεί να μην έγινε η σπορά στον κατάλληλο καιρό. Ίσως ακόμα να οφείλετε σε έναν βασικό κανόνα, πώς μπορεί να μην έχει επαρκεί ήλιο εκεί πού είναι. Πάντως , επειδή υποψιάζομαι πώς είναι η πρώτη φορά πού δοκιμάζετε να καλλιεργήσετε καρπουζιά , θα πρέπει να ξαναπροσπαθήσετε με βιολογικούς ή παλιούς σπόρους και όχι με υβρίδια. Αυτά είναι έτσι μεταλλαγμένα πού να μην παράγουν δεύτερη γενιά.
    Πρέπει να αναζητήσουμε και να διαφυλάξουμε παλιούς σπόρους σε όλα τά φρούτα και τα λαχανικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Χαλβάς σπιτικός - Μία συνταγή της Αρκαδίας



Υλικά
1 φλιτζάνι τσαγιού
ελαιόλαδο
2 φλιτζάνια τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι

3 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη

4 φλιτζάνια τσαγιού νερό

1 φλιτζάνι τσαγιού μαύρη σταφίδα

1 κουταλιά σούπας κανέλα
1 φλιτζάνι τσαγιού καρύδια κοπανισμένα
ΕκτέλεσηΣε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και, όταν κάψει, ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα συνεχώς μέχρι να 'καβουρντιστεί'. Προσθέτουμε την κανέλα και, χαμηλώνοντας τη φωτιά, ρίχνουμε το νερό, στο οποίο προηγουμένως έχουμε διαλύσει τη ζάχαρη. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα χωρίς διακοπή, έως ότου ο χαλβάς ξεκολλήσει τελείως από την κατσαρόλα και δεν έχει καθόλου υγρασία. Λίγο πριν τον βγάλουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε τη σταφίδα. Τον βάζουμε σε φορμάκια και τον σερβίρουμε πασπαλισμένο με ζάχαρη, κανέλα και κοπανισμένα καρύδια.
Πηγή συνταγής: το βιβλίο 'Παραδοσιακές Συνταγές της Αρκαδίας' της Θηρεσίας Κοντογιάννη, 2η έκδοση, Εκδόσεις 'Μαϊνάς', 1999
άπό

ΓΑΣΤΡΑ. ΕΝΑΣ ΦΟΡΗΤΟΣ ΦΟΥΡΝΟΣ.

Η γάστρα ήταν ένα απαραίτητο σκεύος της υπαίθριας ζωής. Πολύ λίγες
οικογένειες διέθεταν μόνιμους φούρνους στα ορεινά χωριά. Για να ψήσουν ψωμί ή φαγητό του φούρνου, έπρεπε να βρουν άλλο τρόπο. Η λύση ήταν ένας φορητός και γρήγορος φούρνος. Αυτό ήταν η γάστρα.

Η γάστρα αποτελείτο από μια ημισφαιρική χονδρή λαμαρίνα, που στο πάνω μέρος είχε μια λαβή για να μπορούν να τη σηκώνουν με το «ξυθάλι». Χαμηλότερα από τη λαβή είχε ένα μεταλλικό στεφάνι για να κρατάει τις ζεστές στάχτες και τ' αναμμένα κάρβουνα. Στη «γωνιά», η οποία αποτελείτο από «σίμαλες» πλάκες για να κρατούν την θέρμανση, άναβαν δυνατή φωτιά από λεπτά ξύλα για να κάνουν γρήγορη και δυνατή φλόγα και να δημιουργούν κάρβουνα πολύ γρήγορα.
Πάνω σε αυτήν τη φοβερή φωτιά τοποθετούσαν τη γάστρα, η οποία γινόταν κατακόκκινη από τη δυνατή φλόγα. Όταν η φωτιά κατέπαυε, οι νοικοκυρές καθάριζαν τη γωνιά, έβαζαν το στρογγυλό ταψί με το ψωμί ή το φαγητό, μετά τη γάστρα και ύστερα τα κάρβουνα και τις ζεστές στάχτες πάνω και γύρω στη γάστρα και εσφράγιζε το φορητό φούρνο.

Σε δύο η τρεις ώρες το φαγητό ή το ψωμί ήταν έτοιμο.
Η γάστρα ήταν ένας πρωτόγονος φορητός φούρνος. Τον έπαιρνες μαζί σου, τον φόρτωνες στο γαϊδουράκι ή στο μουλάρι μαζί με τα πενιχρά τρόφιμα και με το πιτσιρίκι κάπου-κάπου. Έτσι μπορούσες να ψήσεις ψωμί (απαραίτητο), πίτες κρέας, μπακλαβά και άλλα.

Η γάστρα μαζί με την πυροστιά , το ξυθάλι, ένα κακάβι με το καπάκι για πιάτο, ήταν τα βασικά σκεύη της υπαίθριας κουζίνας.
κεραμικός μαστραπάς
Περιττό να πούμε ότι το φαγητό είχε υπέροχη γεύση, γιατί η γάστρα εσφράγιζε καλά και κρατούσε μέσα τα υγρά και έψηνε πολύ σιγά.
Άλλα σκεύη της χωριάτικης μαγειρικής ήταν το τηγάνι, το ταψί (στρογγυλό), η χουλιάρα (κουτάλα), ο τέτζερης, ο μαστραπάς και άλλα. Καλή Όρεξη!...

πηγή

Το λίχνισμα... όπως τα παλιά χρόνια