*-*

Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014

Κορινθιακή σταφίδα Ελληνική, οικονομική, θρεπτική και πολύτιμη, η νέα υπερ-τροφή ήταν πάντα στην κουζίνα μας

Η ταπεινή μας σταφίδα κάνει πολλά περισσότερα από το να δίνει γεύση στα γλυκά μας. Αν και καλλιεργείται στην Ελλάδα από την εποχή του Ομήρου, η υπερ-τροφή αυτή είναι άγνωστη σε πολλούς. Οι σταφίδες είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικά στοιχεία, ιχνοστοιχεία και διαιτητικές ίνες, όλα ευεργετικά για τον οργανισμό μας. Έρευνες όπως αυτή δείχνουν ότι οι σταφίδες είναι ευεργετικές για τους ανθρώπους με διαβήτη τύπου 2, ενώ αποτελούν ασπίδα κατά του διαβήτη για τους υγιείς.  

ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΗΣ ΣΤΑΦΙΔΑΣ: Οι κορινθιακές σταφίδες περιέχουν περισσότερα από 17 πολυφαινολικά αντιοξειδωτικά στοιχεία. Προστατεύουν από τη LDL χοληστερόλη και μειώνουν τον κίνδυνο για καρδιοπάθειες. Έχουν επίσης αντικαρκινική δράση, κυρίως για το πεπτικό σύστημα. Η κορινθιακή σταφίδα έχει υψηλότερο ποσοστό

διαιτητικών ινών από τις υπόλοιπες σταφίδες, αλλά και από τα περισσότερα φρούτα. Έτσι βοηθά το πεπτικό σύστημα και μειώνει τα επίπεδα της χοληστερόλης. Επίσης διαθέτει περισσότερα αντιοξειδωτικά από τις άλλες σταφίδες, όπως η σουλτανίνα. Το μαγνήσιο, ο ψευδάργυρος και το κάλιο ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση, ενώ διαθέτει και αντιμικροβιακή δράση χάρη στην παραγωγή ενδοκυτταρικού οξειδίου του αζώτου.
 
Η σταφίδα είναι μεν γλυκιά, όμως αυτό οφείλεται στην περιεκτικότητά της σε φρουκτόζη, όχι σε γλυκόζη. Η φρουκτόζη έχει γλυκαιμικό δείκτη 19, ενώ η γλυκόζη έχει 100. Έτσι, αν και ζαχαρώνει τον ουρανίσκο μας, ο γλυκαιμικός της δείκτης είναι μέτριος. Επίσης τα σάκχαρά της δεν είναι σε μορφή κρυστάλλων. Αυτό σημαίνει πως μπορούν να «εγκλωβίσουν» άλλα θρεπτικά συστατικά, όπως τα αντιοξειδωτικά στοιχεία.  
ΠΟΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΜΕ: Δύο κουταλιές της σούπας σταφίδες καλύπτουν το 1/3 των ημερήσιων αναγκών του οργανισμού μας σε φρούτα. Μία κούπα σταφίδες προσφέρει περίπου 10 γραμμ. φυτικών ινών στον οργανισμό και 850 ml σε πολυφαινόλες.




ΙΔΕΕΣ ΠΡΟΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ: Εκτός από το να τις φάμε σκέτες, μπορούμε να τις προσθέσουμε στα δημητριακά μας, στα κέικ, τα μπισκότα μας και το γιαούρτι μας.


doctv.gr

1 σχόλιο:

  1. Αυτό το γνωρίζατε για την κορινθιακή (μαύρη) σταφίδα;
    Από σύγχρονες κλινικές μελέτες που είναι ήδη δημοσιευμένες σε έγκριτα, διεθνή, επιστημονικά περιοδικά, αποδεικνύεται ότι από την ένταξή της κορινθιακής σταφίδας στην καθημερινή διατροφή υπάρχει σημαντική μείωση στην αρτηριακή πίεση, δημιουργείται «ασπίδα» ενάντια στα καρδιαγγειακά νοσήματα, μειώνεται η «κακή» χοληστερίνη ενώ στα πλαίσια μιας ισορροπημένης διατροφής δεν υπάρχει καμία αρνητική επίδραση στους διαβητικούς!
    Μάθετε περισσότερα εδώ:
    https://greekraisins.wordpress.com/
    https://www.facebook.com/groups/1407610409456088/
    http://goo.gl/GdRG1R

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Χαλβάς σπιτικός - Μία συνταγή της Αρκαδίας



Υλικά
1 φλιτζάνι τσαγιού
ελαιόλαδο
2 φλιτζάνια τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι

3 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη

4 φλιτζάνια τσαγιού νερό

1 φλιτζάνι τσαγιού μαύρη σταφίδα

1 κουταλιά σούπας κανέλα
1 φλιτζάνι τσαγιού καρύδια κοπανισμένα
ΕκτέλεσηΣε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και, όταν κάψει, ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα συνεχώς μέχρι να 'καβουρντιστεί'. Προσθέτουμε την κανέλα και, χαμηλώνοντας τη φωτιά, ρίχνουμε το νερό, στο οποίο προηγουμένως έχουμε διαλύσει τη ζάχαρη. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα χωρίς διακοπή, έως ότου ο χαλβάς ξεκολλήσει τελείως από την κατσαρόλα και δεν έχει καθόλου υγρασία. Λίγο πριν τον βγάλουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε τη σταφίδα. Τον βάζουμε σε φορμάκια και τον σερβίρουμε πασπαλισμένο με ζάχαρη, κανέλα και κοπανισμένα καρύδια.
Πηγή συνταγής: το βιβλίο 'Παραδοσιακές Συνταγές της Αρκαδίας' της Θηρεσίας Κοντογιάννη, 2η έκδοση, Εκδόσεις 'Μαϊνάς', 1999
άπό

ΓΑΣΤΡΑ. ΕΝΑΣ ΦΟΡΗΤΟΣ ΦΟΥΡΝΟΣ.

Η γάστρα ήταν ένα απαραίτητο σκεύος της υπαίθριας ζωής. Πολύ λίγες
οικογένειες διέθεταν μόνιμους φούρνους στα ορεινά χωριά. Για να ψήσουν ψωμί ή φαγητό του φούρνου, έπρεπε να βρουν άλλο τρόπο. Η λύση ήταν ένας φορητός και γρήγορος φούρνος. Αυτό ήταν η γάστρα.

Η γάστρα αποτελείτο από μια ημισφαιρική χονδρή λαμαρίνα, που στο πάνω μέρος είχε μια λαβή για να μπορούν να τη σηκώνουν με το «ξυθάλι». Χαμηλότερα από τη λαβή είχε ένα μεταλλικό στεφάνι για να κρατάει τις ζεστές στάχτες και τ' αναμμένα κάρβουνα. Στη «γωνιά», η οποία αποτελείτο από «σίμαλες» πλάκες για να κρατούν την θέρμανση, άναβαν δυνατή φωτιά από λεπτά ξύλα για να κάνουν γρήγορη και δυνατή φλόγα και να δημιουργούν κάρβουνα πολύ γρήγορα.
Πάνω σε αυτήν τη φοβερή φωτιά τοποθετούσαν τη γάστρα, η οποία γινόταν κατακόκκινη από τη δυνατή φλόγα. Όταν η φωτιά κατέπαυε, οι νοικοκυρές καθάριζαν τη γωνιά, έβαζαν το στρογγυλό ταψί με το ψωμί ή το φαγητό, μετά τη γάστρα και ύστερα τα κάρβουνα και τις ζεστές στάχτες πάνω και γύρω στη γάστρα και εσφράγιζε το φορητό φούρνο.

Σε δύο η τρεις ώρες το φαγητό ή το ψωμί ήταν έτοιμο.
Η γάστρα ήταν ένας πρωτόγονος φορητός φούρνος. Τον έπαιρνες μαζί σου, τον φόρτωνες στο γαϊδουράκι ή στο μουλάρι μαζί με τα πενιχρά τρόφιμα και με το πιτσιρίκι κάπου-κάπου. Έτσι μπορούσες να ψήσεις ψωμί (απαραίτητο), πίτες κρέας, μπακλαβά και άλλα.

Η γάστρα μαζί με την πυροστιά , το ξυθάλι, ένα κακάβι με το καπάκι για πιάτο, ήταν τα βασικά σκεύη της υπαίθριας κουζίνας.
κεραμικός μαστραπάς
Περιττό να πούμε ότι το φαγητό είχε υπέροχη γεύση, γιατί η γάστρα εσφράγιζε καλά και κρατούσε μέσα τα υγρά και έψηνε πολύ σιγά.
Άλλα σκεύη της χωριάτικης μαγειρικής ήταν το τηγάνι, το ταψί (στρογγυλό), η χουλιάρα (κουτάλα), ο τέτζερης, ο μαστραπάς και άλλα. Καλή Όρεξη!...

πηγή

Το λίχνισμα... όπως τα παλιά χρόνια