*-*

Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2015

Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΣΟΥΡΕΚΙ ...ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ.

Ή βασιλόπιτα γιά τήν Πρωτοχρονιά πρέπει νά είναι τσουρέκι. Έτσι τήν κάναμε παλιά. Τώρα , πολλές νοικοκυρές τήν φτιάχνουν κέικ γιατί δέν θέλουν νά κουράζονται. Ακόμα χειρότερα,...τήν αγοράζουν έτοιμη από τό ζαχαροπλαστείο ή τό σούπερ μάρκετ {!!!}...
Λοιπόν , δέν είναι δύσκολη ή βασιλόπιτα τσουρέκι καί μέ τήν όλη διαδικασία καταλαβαίνουμε καί τίς γιορτές .
Υλικά
1 καί 1/2 αλεύρι δυνατό {αυτό γιά τσουρέκια}
4-5 φακελάκια ξερή μαγιά
1 κούπα χλιαρό νερό
2 καί 1/2 κούπες ζάχαρη
1/2 κουταλάκι γλυκού αλάτι
1  κουταλιά  σούπας μαχλέπι
1/2 κουταλιά σούπας κακουλέ
{προτιμούμε τά ολόκληρα καί τά σπάμε στό χαβάνι...όχι τά αλεσμένα γιατί δέν έχουν επαρκές άρωμα καί γεύση}
1/2 κούπα καυτό γάλα
7 αβγά
1 καί 1/2 κούπας βούτυρο.

Εκτέλεση

 

Τό χλιαρό νερό τό προσθέτουμε στήν μαγιά καί βάζουμε καί αλεύρι νά γίνει μιά υδαρή ζύμη.
Αφήνουμε σκεπασμένη νά διπλασιασθεί.
Ετοιμάζουμε τά υπόλοιπα υλικά. Βάζουμε σέ λεκάνη τήν ζάχαρη τά αβγά ,αλάτι ,μαχλέπι , κακουλέ, ...ανακατεύουμε τά υλικά νά ενωθούν καί προσθέτουμε τό γάλα ενώ συνεχίζουμε νά ανακατεύουμε.
Ρίχνουμε καί τό μίγμα τής μαγιάς καί προσθέτουμε αλεύρι νά γίνει μιά μαλακή αφράτη ζύμη. Δέν χρειάζεται ιδιαίτερο ζύμωμα .
Τώρα ήρθε ή σειρά τού βούτυρου. Τό έχουμε θερμάνει σέ κατσαρολάκι καί παίρνουμε λίγο - λίγο μέ μιά κουτάλα καί ρίχνουμε στό ζυμάρι τό οποίο , εδώ προσοχή, δέν ζυμώνουμε αλλά...διπλώνουμε. Τραβάμε ελαφρά μέρη τής ζύμης τό ένα πάνω στό άλλο γιά νά απορροφήσει τό βούτυρο. Αυτό συνεχίζετε έως νά τελειώσει τό βούτυρο. Όσο περισσότερο τό διπλώνουμε τόσο καλύτερα γιατί τό αποτέλεσμα είναι αυτό  τό χαρακτηριστικό πού έχουν τά τσουρέκια...γίνετε κορδονάτο.
 

Αφήνουμε σκεπασμένη τήν λεκάνη μέ τό ζυμάρι σέ ζεστό μέρος γιά 2 ώρες περίπου , νά διπλασιασθεί. Θερμαίνουμε τόν φούρνο στούς 180 βαθμούς . Τοποθετούμε τήν φουσκωμένη ζύμη σέ ταψί, βάζουμε καί τό φλουρί, καί αφού αφήνουμε γιά 30 λεπτά νά ξαναφουσκώσει λίγο , φουρνίζουμε γιά 40 λεπτά .

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Χαλβάς σπιτικός - Μία συνταγή της Αρκαδίας



Υλικά
1 φλιτζάνι τσαγιού
ελαιόλαδο
2 φλιτζάνια τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι

3 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη

4 φλιτζάνια τσαγιού νερό

1 φλιτζάνι τσαγιού μαύρη σταφίδα

1 κουταλιά σούπας κανέλα
1 φλιτζάνι τσαγιού καρύδια κοπανισμένα
ΕκτέλεσηΣε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και, όταν κάψει, ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα συνεχώς μέχρι να 'καβουρντιστεί'. Προσθέτουμε την κανέλα και, χαμηλώνοντας τη φωτιά, ρίχνουμε το νερό, στο οποίο προηγουμένως έχουμε διαλύσει τη ζάχαρη. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα χωρίς διακοπή, έως ότου ο χαλβάς ξεκολλήσει τελείως από την κατσαρόλα και δεν έχει καθόλου υγρασία. Λίγο πριν τον βγάλουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε τη σταφίδα. Τον βάζουμε σε φορμάκια και τον σερβίρουμε πασπαλισμένο με ζάχαρη, κανέλα και κοπανισμένα καρύδια.
Πηγή συνταγής: το βιβλίο 'Παραδοσιακές Συνταγές της Αρκαδίας' της Θηρεσίας Κοντογιάννη, 2η έκδοση, Εκδόσεις 'Μαϊνάς', 1999
άπό

ΓΑΣΤΡΑ. ΕΝΑΣ ΦΟΡΗΤΟΣ ΦΟΥΡΝΟΣ.

Η γάστρα ήταν ένα απαραίτητο σκεύος της υπαίθριας ζωής. Πολύ λίγες
οικογένειες διέθεταν μόνιμους φούρνους στα ορεινά χωριά. Για να ψήσουν ψωμί ή φαγητό του φούρνου, έπρεπε να βρουν άλλο τρόπο. Η λύση ήταν ένας φορητός και γρήγορος φούρνος. Αυτό ήταν η γάστρα.

Η γάστρα αποτελείτο από μια ημισφαιρική χονδρή λαμαρίνα, που στο πάνω μέρος είχε μια λαβή για να μπορούν να τη σηκώνουν με το «ξυθάλι». Χαμηλότερα από τη λαβή είχε ένα μεταλλικό στεφάνι για να κρατάει τις ζεστές στάχτες και τ' αναμμένα κάρβουνα. Στη «γωνιά», η οποία αποτελείτο από «σίμαλες» πλάκες για να κρατούν την θέρμανση, άναβαν δυνατή φωτιά από λεπτά ξύλα για να κάνουν γρήγορη και δυνατή φλόγα και να δημιουργούν κάρβουνα πολύ γρήγορα.
Πάνω σε αυτήν τη φοβερή φωτιά τοποθετούσαν τη γάστρα, η οποία γινόταν κατακόκκινη από τη δυνατή φλόγα. Όταν η φωτιά κατέπαυε, οι νοικοκυρές καθάριζαν τη γωνιά, έβαζαν το στρογγυλό ταψί με το ψωμί ή το φαγητό, μετά τη γάστρα και ύστερα τα κάρβουνα και τις ζεστές στάχτες πάνω και γύρω στη γάστρα και εσφράγιζε το φορητό φούρνο.

Σε δύο η τρεις ώρες το φαγητό ή το ψωμί ήταν έτοιμο.
Η γάστρα ήταν ένας πρωτόγονος φορητός φούρνος. Τον έπαιρνες μαζί σου, τον φόρτωνες στο γαϊδουράκι ή στο μουλάρι μαζί με τα πενιχρά τρόφιμα και με το πιτσιρίκι κάπου-κάπου. Έτσι μπορούσες να ψήσεις ψωμί (απαραίτητο), πίτες κρέας, μπακλαβά και άλλα.

Η γάστρα μαζί με την πυροστιά , το ξυθάλι, ένα κακάβι με το καπάκι για πιάτο, ήταν τα βασικά σκεύη της υπαίθριας κουζίνας.
κεραμικός μαστραπάς
Περιττό να πούμε ότι το φαγητό είχε υπέροχη γεύση, γιατί η γάστρα εσφράγιζε καλά και κρατούσε μέσα τα υγρά και έψηνε πολύ σιγά.
Άλλα σκεύη της χωριάτικης μαγειρικής ήταν το τηγάνι, το ταψί (στρογγυλό), η χουλιάρα (κουτάλα), ο τέτζερης, ο μαστραπάς και άλλα. Καλή Όρεξη!...

πηγή

Το λίχνισμα... όπως τα παλιά χρόνια