*-*

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΓΛΥΚΙΣΜΑ ΒΑΝΙΛΙΑΣ -ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ

 Σπιτικό Υποβρύχιο Βανίλια

Ένα απο τα πλέον χαρακτηριστικά γλυκά του κουταλιού σας έχω σήμερα. Το αγάπησα απο την πρώτη στιγμή που το δοκίμασα μικρό παιδάκι. Πιο παλιά δεν υπήρχε ούτε ένα Ελληνικό σπίτι που να μην έχει αυτο το κέρασμα στο ντουλάπι μαζί και με τα υπόλοιπα φρουτένια γλυκά του κουταλιού. Αυτό είναι και το γλυκό που παραδοσιακά σερβίρεται στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης στους επισκέπτες.
Το μοναδικό θέμα που είχα σαν παιδί με αυτό το γλυκό ήταν ότι δεν ήθελα να είναι με μαστίχα. Δεν ξέρω γιατί αλλά η γεύση της μαστίχας ήταν δυνατή για τα παιδικά μου γούστα. Έτσι όταν με ρωτούσαν αν θα ήθελα ένα υποβρύχιο η ερώτηση μου ήταν αν είναι βανίλια ή μαστίχα..

Εγώ επέλεξα έναν συνδυασμό που σκέφτηκα ότι θα ταιριάζει στα γούστα μας αλλά εσείς μπορείτε να το φτιάξετε με τις γεύσεις που σας αρέσουν. Μπορείτε να βάλετε μαστίχα, να παίξετε με εκχυλίσματα αλλά και με χρώματα ζαχαροπλαστικής. Στην συγκεκριμένη συνταγή δεν περιέχεται γλυκόζη, είναι η παρασκευή του στην απλή του μορφή και το μόνο που πρέπει να προσέξετε είναι να μην την σφίξετε πάρα πολύ στο χτύπημα και γίνει σκληρή σαν μπάλα. Να έχετε στο μυαλό σας ότι θα σφίξει και μέσα στο βάζο οπότε μια ρευστή αλλά πολύ σφιχτή υφή είναι η ιδανική. Επίσης αν έχετε σταθερό μίξερ με γάντζους, η διαδικασία θα είναι  πολύ εύκολη και γρήγορη.

 Υλικά (για 2 βαζάκια των 350 ml περίπου)
4 κούπες ζάχαρη

2 κούπες νερό

2 κουταλιές της σούπας μέλι

1 κουταλιά της σούπας γνήσιο εκχύλισμα βανίλιας ( 2 σκόνες)

1 κουταλιά της σούπας χυμό λεμόνι

Ξύσμα απο 1 πορτοκάλι

Διαδικασία

Βάζουμε σε ένα κατσαρολάκι την ζάχαρη με το νερό και το μέλι. Τοποθετούμε σε μέτρια φωτιά και στην αρχή ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει η ζάχαρη. Μόλις λιώσει και πάρει βράση δεν το ανακατεύουμε καθόλου και το αφήνουμε να σιγοβράσει για 15 λεπτά. Εν το μεταξύ βρέχουμε ενα πινέλο με νερό και βουρτσίζουμε ελαφρώς τα τοιχώματα της κατσαρόλας ώστε να μην πιάσει κρυστάλλους το γλυκό μας. στα 15 λεπτά προσθέτουμε την βανίλια, το λεμόνι και το ξύσμα. Συνεχίζουμε να βράζουμε για άλλα 15 λεπτά. το σιρόπι μας είναι έτοιμο όταν ρίχνουμε μια σταγόνα σε ένα πιάτο και κυλώντας δημιουργεί ένα χοντρό σχετικά σχοινάκι.

 Αφήνουμε το σιρόπι μας για 5 λεπτά στην άκρη να πέσει η θερμοκρασία του λιγάκι και αν έχουμε σταθερό μίξερ (αν γίνεται με γυάλινο κάδο)  με γάντζους το βάζουμε και δουλεύει σε μέτρια ταχύτητα για 8 λεπτά. Σταματάμε το μίξερ και ανακατεύουμε εμείς με το χέρι χρησιμοποιώντας ξύλινη κουτάλα. Ανακατεύουμε προς μία φορά. Όταν κουραζόμαστε το αφήνουμε για λίγο και ξανασυνεχίζουμε. Το μείγμα θα ασπρίσει και τελικά θα πάρει την μορφή της γνωστής βανίλιας υποβρύχιο σε ρευστή αλλά σφιχτή υφή. Οταν είναι πλέον αρκετά δύσκολο το ανακάτεμα είναι έτοιμη να μπει σε αποστειρωμένο βάζο. Την αφήνουμε να κρυώσει και απολαμβάνουμε!
http://eri-captaincook.blogspot.gr/

 

Υποβρύχιο Βανίλια

Τι χρειαζόμαστε:

  • 50 γρ νερό
  • 150 γρ γλυκόζη
  • 220 γρ ζάχαρη
  • 1 μαστίχα Χίου σαν το ρεβίθι περίπου
  • 1 βανίλια

Πως το κάνουμε:

  1. Ρίχνουμε όλα τα υλικά σε μια κατσαρόλα εκτός την βανίλια και τα βράζουμε μέχρι να καραμελώσει. Δοκιμάζουμε και ρίχνουμε μια σταγόνα σε κρυό νερό, δεν πρέπει να διαλύεται αλλά ούτε και να σκληραίνει πολύ και τότε είναι έτοιμη.
  2. Μετά κατεβάζουμε από την φωτιά. Αφήνουμε λίγο να κρυώσει 5 λεπτά και ρίχνουμε την βανίλια και ανακατεύουμε συνεχεία μέχρι να ασπρίσει και να γίνει η βανίλια υποβρύχιο (με ξύλινο κουτάλι είναι καλύτερα )
  3. Όταν λέμε να ανακατεύουμε συνέχεια μην τρελαθείτε άμα κουραστείτε αφήστε την για λίγο και συνεχίστε αλλά μην σταματήσετε άμα δεν ασπρίσει καλά.
  4.   Λίγα μυστικά ακόμα
    Μην παραβράζετε τα υλικά γιατί μπορεί να σας σφίξει ή να μην πήξει


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Χαλβάς σπιτικός - Μία συνταγή της Αρκαδίας



Υλικά
1 φλιτζάνι τσαγιού
ελαιόλαδο
2 φλιτζάνια τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι

3 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη

4 φλιτζάνια τσαγιού νερό

1 φλιτζάνι τσαγιού μαύρη σταφίδα

1 κουταλιά σούπας κανέλα
1 φλιτζάνι τσαγιού καρύδια κοπανισμένα
ΕκτέλεσηΣε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και, όταν κάψει, ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα συνεχώς μέχρι να 'καβουρντιστεί'. Προσθέτουμε την κανέλα και, χαμηλώνοντας τη φωτιά, ρίχνουμε το νερό, στο οποίο προηγουμένως έχουμε διαλύσει τη ζάχαρη. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα χωρίς διακοπή, έως ότου ο χαλβάς ξεκολλήσει τελείως από την κατσαρόλα και δεν έχει καθόλου υγρασία. Λίγο πριν τον βγάλουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε τη σταφίδα. Τον βάζουμε σε φορμάκια και τον σερβίρουμε πασπαλισμένο με ζάχαρη, κανέλα και κοπανισμένα καρύδια.
Πηγή συνταγής: το βιβλίο 'Παραδοσιακές Συνταγές της Αρκαδίας' της Θηρεσίας Κοντογιάννη, 2η έκδοση, Εκδόσεις 'Μαϊνάς', 1999
άπό

ΓΑΣΤΡΑ. ΕΝΑΣ ΦΟΡΗΤΟΣ ΦΟΥΡΝΟΣ.

Η γάστρα ήταν ένα απαραίτητο σκεύος της υπαίθριας ζωής. Πολύ λίγες
οικογένειες διέθεταν μόνιμους φούρνους στα ορεινά χωριά. Για να ψήσουν ψωμί ή φαγητό του φούρνου, έπρεπε να βρουν άλλο τρόπο. Η λύση ήταν ένας φορητός και γρήγορος φούρνος. Αυτό ήταν η γάστρα.

Η γάστρα αποτελείτο από μια ημισφαιρική χονδρή λαμαρίνα, που στο πάνω μέρος είχε μια λαβή για να μπορούν να τη σηκώνουν με το «ξυθάλι». Χαμηλότερα από τη λαβή είχε ένα μεταλλικό στεφάνι για να κρατάει τις ζεστές στάχτες και τ' αναμμένα κάρβουνα. Στη «γωνιά», η οποία αποτελείτο από «σίμαλες» πλάκες για να κρατούν την θέρμανση, άναβαν δυνατή φωτιά από λεπτά ξύλα για να κάνουν γρήγορη και δυνατή φλόγα και να δημιουργούν κάρβουνα πολύ γρήγορα.
Πάνω σε αυτήν τη φοβερή φωτιά τοποθετούσαν τη γάστρα, η οποία γινόταν κατακόκκινη από τη δυνατή φλόγα. Όταν η φωτιά κατέπαυε, οι νοικοκυρές καθάριζαν τη γωνιά, έβαζαν το στρογγυλό ταψί με το ψωμί ή το φαγητό, μετά τη γάστρα και ύστερα τα κάρβουνα και τις ζεστές στάχτες πάνω και γύρω στη γάστρα και εσφράγιζε το φορητό φούρνο.


Σε δύο η τρεις ώρες το φαγητό ή το ψωμί ήταν έτοιμο.
Η γάστρα ήταν ένας πρωτόγονος φορητός φούρνος. Τον έπαιρνες μαζί σου, τον φόρτωνες στο γαϊδουράκι ή στο μουλάρι μαζί με τα πενιχρά τρόφιμα και με το πιτσιρίκι κάπου-κάπου. Έτσι μπορούσες να ψήσεις ψωμί (απαραίτητο), πίτες κρέας, μπακλαβά και άλλα.

Η γάστρα μαζί με την πυροστιά , το ξυθάλι, ένα κακάβι με το καπάκι για πιάτο, ήταν τα βασικά σκεύη της υπαίθριας κουζίνας.


Περιττό να πούμε ότι το φαγητό είχε υπέροχη γεύση, γιατί η γάστρα εσφράγιζε καλά και κρατούσε μέσα τα υγρά και έψηνε πολύ σιγά.
Άλλα σκεύη της χωριάτικης μαγειρικής ήταν το τηγάνι, το ταψί (στρογγυλό), η χουλιάρα (κουτάλα), ο τέτζερης, ο μαστραπάς και άλλα. Καλή Όρεξη!...

πηγή

Το λίχνισμα... όπως τα παλιά χρόνια